tedvanlieshout.nu archief

Ted van Lieshout: webarchief

Archive for maart 2006

Negerzoen

Bespottelijk nieuws van vandaag: de negerzoen is afgeschaft en moet voortaan zoen heten. Ik schaf zelf de naam niet af – natxc3xbaxc3xbarlijk niet! – maar vanochtend op de radio hoorde ik xc3xa9xc3xa9n geopperde nieuwe naam voor het snoepgoed die me wxc3xa9l bekoort: nachtzoen.

Advertenties

Written by Ted

24 maart 2006 at 06:19

Geplaatst in Geen categorie

Verplicht of vrijwillig?

Regelmatig ga ik naar scholen om te vertellen over mijn werk. Daar horen ook Pabo’s bij en andere opleidingen. Voorheen was het vrijwel altijd zo dat de leerlingen verplicht naar zo’n lezing moesten komen en dan zaten er al gauw een paar honderd studenten in de zaal. Tegenwoordig is het vaak “facultatief”; studenten mogen zelf weten of ze naar een lezing gaan. En de meesten… gaan niet.
Ik had daar een discussie over met een docente bij wie op school “het nieuwe systeem” is ingevoerd. Ik zei: “Als ze zelf mogen kiezen, dan komen ze niet, dus dat is zonde van het geld dat jullie mij sowieso moeten betalen.”
“Maar de studenten die wxc3xa9l komen wxc3xadllen ook graag.”
“Dat zou waar kunnen zijn, maar het kan ook zijn dat ze komen omdat ze er punten voor krijgen.”
“Maar als ze verplicht komen, hebben ze er helemxc3¡xc3¡l geen zin in.”
“Maar dan komen ze wel allemaal en dan krijg ik in ieder geval de kxc3¡ns om ze te boeien met mijn verhaal, de kxc3¡ns om ze te winnen voor de poxc3xabzie. Nu krijg ik die kans niet, omdat de meeste studenten de lezing aan zich voorbij laten gaan.”
Gek, dacht ik achteraf. Vroeger vond ik het vooruitstrevend om studenten zelf te laten kiezen naar welke lezingen ze gaan. Nu zie ik het als een gemiste kans om zo veel mogelijk mensen te enthousiasmeren.

Written by Ted

22 maart 2006 at 00:14

Geplaatst in Geen categorie

Jipjip

Velen hebben de weg naar de uitgebreide website van Richard Thiel gevonden; hij heeft van vrijwel alle Nederlandse en Vlaamse kinder- en jeugdboekenschrijvers informatie verzameld en zijn site (http://home.wanadoo.nl/richard.thiel/index.htm) wordt veel geraadpleegd.
Niet zo lang geleden is hij gestopt met het intensief onderhouden van zijn levendige website, omdat hij andere dingen ging doen. Maar hij is “terug” met een weblog (http://jipjip.web-log.nl/). Zijn Jipjip begint zo langzamerhand uit te groeien tot een soort ontmoetingsplaats voor iedereen die belangstelling heeft voor kinder- en jeugdboeken; lezers, recensenten en schrijvers geven hun mening over – meestal – zaken die Richard in zijn weblog aankaart. Zo is hij onlangs begonnen aan een cursus kinderboekenrecenseren, en ie-der-een bemoeit zich ermee. Leuk om er eens te kijken en, als je wilt, mee te doen.

http://home.wanadoo.nl/richard.thiel/index.htm
http://jipjip.web-log.nl/

Written by Ted

17 maart 2006 at 18:39

Geplaatst in Geen categorie

Dubai

Dubai staat bekend als een stad die uit de grond is gestampt en waarvan het gezicht door rijkdom is bepaald. Ik mocht er de afgelopen twee weken rondlopen en ik heb me verbaasd over de stad in de Verenigde Arabische Emiraten. Ja, het is waar dat ze wolkenkrabbers niet xc3xa9xc3xa9n voor xc3xa9xc3xa9n bouwen, maar bij bosjes tegelijk, en ja, ze “bouwen” er eilanden in de vorm van een palmboom, en het klopt dat er zo ongeveer meer sterrenhotels en winkelparadijzen zijn dan inwoners. Maar wie daar niet naar binnen gaat, heeft er ook geen last van.
Dubai is een uitgestrekte stad met een oranje woestijn ten zuiden van de stad en een blauwgroene zee aan de noordkant ervan. In februari is het er ongeveer 26 graden en omdat de stad aan zee ligt zorgt een windje voor een fris gevoel. Dat is verraderlijk, want je waant je veilig, maar ik verbrandde meteen de eerste dag al na een half uurtje! Omdat ik weigerde om binnen te blijven zitten, heb ik de rest van de tijd met pet op en hemd aan gelopen, ook op het strand. Dat moest ook wel, want iedereen schrok van mijn vuurrode gezicht, mijn verbrande oren en neus, en de vellen op mijn rug – door me te bedekken kon ik nog enigszins onopgemerkt door de stad lopen.
De enige keer dat ik me nog in zwembroek vertoonde, was toen we naar de oostkust waren gereden (tweehonderd kilometer naar de Indische Oceaan) om daar te snorkelen. Maar al na twee minuten renden we gillend het water uit omdat de oostenwind een enorme school vrijwel onzichtbare kwallen naar de kust had gedreven, en die staken vreselijk. Toen ik uit het water kwam schrokken we behoorlijk: mijn benen vertoonden enorme blaren en op mijn bovenlijf had ik oranje en gele zwellingen; we durfden vanwege de kwallen het water niet meer in. Ik kreeg een allergische reactie en heb de rest van de dag rondgelopen met een loopneus en ik nieste aan xc3xa9xc3xa9n stuk door. Maar ik heb het overleefd.
Enkele dagen later ging ik geheel als eskimo ingepakt de woestijn in, en dat moest, want mijn neus en mijn oren vielen er bijna af. Maar ik had het er allemaal voor over, want het was een heerlijke tijd! O, wat heb ik genoten.
En Dubai duur? Valt best mee. Met zijn drietjes gingen we naar een Arabisch restaurantje met plastic borden waar alleen mensen uit de buurt aten. We mochten niet aan het raam zitten; we moesten in een afgesloten hokje gaan zitten omdat xc3xa9xc3xa9n van ons een vrouw is, maar we aten heerlijke schapensoep en gebakken vis voor in totaal 35 dirham. Dat is amper 7 euro per persoon.

Written by Ted

6 maart 2006 at 07:06

Geplaatst in Geen categorie