tedvanlieshout.nu archief

Ted van Lieshout: webarchief

De vraag

In de drie klassen van de middelbare school waar ik gisteren was hadden de leerlingen mijn boek Gebr. gelezen, dat gaat over de dood van een broertje. In de eerste groep merkte ik al dat er een vraag in de lucht hang, een vraag die niemand durfde te stellen en die te maken heeft met hoe autobiografisch het homo-aspect in Gebr. is. Ook in de tweede groep voelde ik die vraag boven de hoofden van de leerlingen zweven, maar pas in de derde groep was die vraag zo brandend, dat ik zo ongeveer rook zag komen uit de hoofden van de jongens en meisjes. Ze hadden al omtrekkende vragen gesteld die duidelijk bedoeld waren om te kijken of ik me uit de tent liet lokken, maar de koe was nog niet bij de hoorns gevat. Dus ik zei geamuseerd: xe2x80x9cJa, vraag het maar, want als je niks vraagt, zeg ik niks.xe2x80x9d Want lang geleden heb ik me ten aanzien van dit onderwerp voorgenomen: iedereen kan me alles vragen, maar ik ga niks uit mezelf vertellen.

En toen durfde eindelijk iemand en ontdooide de hele klas. Ze wezen naar hun docente, want die zou gezegd hebben dat ze deze vraag niet mochten stellen. De juf keek een andere kant op, duidelijk gegxc3xaaneerd, en ontkende. Maar dat had totaal geen zin. Ik vond het erg geestig en zag helemaal voor me hoe dat in zijn werk was gegaan: xe2x80x9cMevrouw, is die schrijver zelf een flikker?xe2x80x9d

xe2x80x9cDat weet ik niet en dat doet er toch ook niet toe?xe2x80x9d

xe2x80x9cDan vragen we het wel als-ie morgen komt.xe2x80x9d

xe2x80x9cIk vind dat je dat niet kunt maken!xe2x80x9d

xe2x80x9cDus we mogen het niet vragen?xe2x80x9d

xe2x80x9cEigenlijk niet.xe2x80x9d

Zo ongeveer, en die docente had natuurlijk volkomen gelijk! Maar ik voelde aan de sfeer in de klas dat het wel kon, dus ik daagde ze uit. Pas toen ik op het station stond en wachtte op de trein terug, hoorde ik een jongen in de verte zeggen: xe2x80x9cHomo.xe2x80x9d Hij riep het niet, hij zei het gewoon, ik wist niet of het iets te maken had met mijn boek of mij. Ik ging gewoon weer terug naar huis.

Written by Ted

28 februari 2007 bij 09:45

Geplaatst in Geen categorie

21 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. Welke omtrekkende vragen stelden ze? ‘Vond uw vrouw het ook een goed boek?’ ‘Wie won er dat jaar het Eurovisie Songfestival?’

    Jan Paul

    28 februari 2007 at 14:50

  2. Hahaha! Is het boek autobiografisch? Is het hxc3xa9le boek autobiografisch? Bestaat de Ziekte van Wilson echt?…

    Ted

    28 februari 2007 at 15:59

  3. Je hebt vast vaker een lezing over dit boek gegeven. Knap dat je de sfeer in de groep zo goed aanvoelt en het schijnbaar onbespreekbare toch bespreekbaar maakt.

    10eke

    28 februari 2007 at 17:22

  4. Stelletje rotkinderen! Nietsontziende ehh… nog wat.

    Gerb.

    28 februari 2007 at 17:24

  5. Eh… Heb ik nu door mijn akelige reactie de reactiestroom tot stokken gebracht? Vanavond kwam ik twee heel aardige en behulpzame kinderen tegen, in Soest, op straat. Ze wezen me de weg en wilden zelfs wel meelopen (half uur), maar dat sloeg ik af. Geen van beide zei of riep ‘homo’ tegen me.

    Gerb.

    1 maart 2007 at 00:02

  6. Nee, Gerb dat heb je niet. Maar ik lees het bericht nu pas. En ik heb Ted ooit wel eens gesmeekt nooit meer op bepaalde scholen over dit boek te vertellen. Het is een van de mooiste kinderboeken die ik las. Ik weet het niet: zo’n klas tegenover Ted in z’n eentje. Ted met dat boek, en dan die gestapo-achtige vragen, dat kan ik bijna niet verdragen. Maar nu deed hij het dus toch weer en hij heeft zich er dapper doorheen geslagen. Misschien moet de leerkracht zo’n klas van te voren juist wel vertellen dat het behoorlijk biografisch is en dat het antwoord ja is op de brandende vraag die zoveel rookontwikkeling veroorzaakt. Dan kan de rest van de middag ergens over gaan. Maar ik snap wel als dat ook niet de oplossing is. Dus Ted please.

    bibi

    1 maart 2007 at 09:31

  7. Heel lief, Bibi, dankjewel! Ik probeer in de klas aan te voelen of ik erover wil praten of niet. Als de sfeer niet goed aanvoelt, begin ik er niet aan. In dit geval hadden bijna alle leerlingen het boek gelxc3xa9zen, en dat is heel iets anders dan wat vaak het geval is: ze hebben over het boek gehxc3xb3xc3xb3rd en baseren dxc3¡xc3¡r hun oordeel op. Dan denk ik: laat maar.

    Ted

    1 maart 2007 at 10:06

  8. Jeetje, wat een gemiste kans! Van die docente, niet van jou.

    yak

    1 maart 2007 at 13:33

  9. Het is een nutteloze vraag. Tenzij er misschien een er-nog-niet-voor-uitgekomen-homo in de klas zat en van jou heeft geleerd dat het doodgewoon is. Dan heeft het ineens weer zin om ervover te praten, ook al kwam je daar natuurlijk niet voor langs 😉

    Sissi

    2 maart 2007 at 19:54

  10. Ja, Sissi, dat speelt in je achterhoofd altijd wel een rol, al weet ik niet of een vent van in de 50 nog een voorbeeldrol kan spelen.

    Ted

    2 maart 2007 at 20:25

  11. Ironie komt nooit van de verkeerde kant.

    Seksualiteit is onderwerp, dat verwacht je gewoon niet van kinderen. Als 4jarig jochie had ik het al over neuken. M’n moeder in eerste instantie lachen. “Weet je wel wat dat is?” “Ja. Dan steek je gewoon je piemel in d’r kut.” Dat had ik gehoord. Wat het betekende? Dat hield me niet bezig.
    Ik weet wel dat m’n moeder best geschrokken was.

    Peter de Groot

    2 maart 2007 at 22:53

  12. Volwassenen zijn geschrokken als kinderen dat soort taal uitslaan, terwijl kinderen zelf totaal niet geschokt zijn. Ze zijn dat pas als iemand precies uitlegt waar het om gaat, en dat is dan meestal een volwassene!

    Ted

    2 maart 2007 at 23:29

  13. De ironie is ook dat je ‘nooit’ kunt weten, of de juf zich schaamde voor de ‘homoseksuele’ aard van de vraag of om de seksuele tint in het algemeen.

    – In feite maakt het namelijk geen zak uit. –

    Peter de Groot

    2 maart 2007 at 23:46

  14. In dit specifieke geval zal het zo geweest zijn dat de docente zich verantwoordelijk voelde voor de vragen van haar leerlingen. Stellen die een min of meer onbetamelijke vraag, dan voelt de docente zich daar ongemakkelijk onder, omdat ik zou kunnen denken dat die vrouw haar leerlingen niet goed heeft “opgevoed”.

    Ted

    3 maart 2007 at 00:33

  15. Ja, en dat verkeerd opvoeden, willen we massaal.
    – Stel je voor dat ze oud en wijs worden. –

    Peter de Groot

    3 maart 2007 at 11:21

  16. Nou, “wijs”? De boodschap die ouders voor hun kinderen hebben is: “Als je seks hebt doe je ons veel verdriet, maar wij willen wel graag opa en oma worden!”

    Ted

    3 maart 2007 at 12:12

  17. Leg de klxc3xa9mtoon eens wat anders: oud xc3xa9n wijs? – Het is kiezen of delen. –

    Peter de Groot

    3 maart 2007 at 16:57

  18. Die snap ik niet, Peter.

    Ted

    3 maart 2007 at 23:39

  19. Ouders willen niet dat hun kind oud wordt
    of
    Ouders willen niet dat hun kind wijs wordt
    maar beiden samen is het duidelijkst
    Ouders willen niet dat hun kind oud xc3xa9n wijs wordt.
    (of althans niet zo snel, maar dat komt door/van het zelfde)
    Want dat is de hel, die volwassenen, doorgeschoten pubers.

    Peter de Groot

    4 maart 2007 at 10:16

  20. Okxc3xa9! Bedankt, Peter! Later draait dat vaak om. Dan worden die ouders zo oud dat ze volwassen en wijze kinderen nxc3xb3dig hebben.

    Ted

    4 maart 2007 at 11:01

  21. Ja, leve de kinderboeken!!!

    Peter de Groot

    4 maart 2007 at 11:08


Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: