tedvanlieshout.nu archief

Ted van Lieshout: webarchief

Archive for juni 2007

Fiep Westendorp Foundation

Pim_pom_1Exc3xa9n van de sprekers afgelopen woensdag op de illustratorenmiddag van de BNO was een jongedame die namens de Fiep Westendorp Foundation iets kwam uitleggen over de mogelijkheden bij dat sympathieke fonds. Zoals de geweldige aanmoedigingsprijzen voor beginnende illustratoren. Opnieuw werd gesuggereerd dat drie veelbelovende illustratoren met zijn drietjes samen 20.000 euro moeten delen, hoewel ik zeker meen te weten dat het gaat om maximaal drie aanmoedigingsprijzen van xc3xa9lk 20.000 euro xe2x80″ dat is toch een significant verschil! Lees erover op de website van het FWF: www.fiepwestendorp.nl. Verder is er sprake van een voorwaarde waarover ik niet eerder gehoord had en die mij onredelijk lijkt: om voor de prijzen in aanmerking te komen mag je maximaal 29 jaar oud zijn. Ik snap die leeftijdsclausule helemaal niet. Wat heeft het nu voor zin om talent op grond van leeftijd uit te sluiten?

Verder legde de juffrouw uit dat de FWF nog iets xe2x80x9cnieuwsxe2x80x9d heeft: illustratoren die via de FWF met kinderen gaan werken in workshops krijgen daar per 2 uur 150 euro honorarium voor. Niemand zei wat en ik ook niet, want je wilt een gegeven paard niet in de bek kijken, maar dit soort optredens bestaat allang via SSS (Stichting Schrijvers School Samenleving) en dan krijg je per xc3xbaxc3xbar al mxc3xa9xc3xa9r betaald dan wat de FWF biedt. Wie benieuwd is naar de gangbare tarieven kan kijken op de website van SSS: www.sss.nl.

Tekening (c) Fiep Westendorp

Written by Ted

30 juni 2007 at 06:24

Geplaatst in Geen categorie

Bonbons

Sieb Posthuma en ik hebben samen een nieuw boek gemaakt en gisteren zijn we de tekeningen van Sieb gaan brengen naar degene die het boek produceert. Het gaat om een speciaal prentenboek dat je in november in een supermarkt kunt krijgen als je koffiepunten hebt gespaard; het verschijnt niet bij een reguliere uitgeverij en het komt ook niet in de boekhandel te liggen.

Ik was iets te vroeg en kwam langs een bonbonwinkel die ik niet kende: Puccini. Ach, dacht ik, ik koop wat bonbons om te vieren dat het werk erop zit. Prachtige superbonbons met opmerkelijke ingredixc3xabnten zoals citroengras, peper en andere kruiden en specerijen. Ik kocht er acht met veilige pruim-, gember- cranberry- en frambozenvulling, want niet iedereen zit te wachten op kruidig snoepgoed.

De tekeningen vielen in de smaak bij de producent en met zijn driexc3xabn namen we ieder xc3xa9xc3xa9n bonbon. Ik deed gul en zei dat ze op mochten, maar niemand nam een tweede. Ik was daar eigenlijk wel blij mee. Vxc3xb3xc3xb3r iemand zich kon bedenken vouwde ik het plastic cellofaantje weer dicht en nam de vijf overgebleven bonbons mee naar huis, alwaar ik ze voorzichtig in de koelkast vlijde. Ik realiseerde me tijdens het aanbieden van de bonbons namelijk dat ik voor die acht bonbons maar liefst 14,77 had betaald, oftewel 1,85 per bonbon, of in guldens: zeg maar 3,75. Per bonbon! Ik vond dat eigenlijk zo absurd duur voor een bonbon, dat ik er plotseling krenterig van werd en liever niet had dat ze ook nog een twxc3xa9xc3xa9de namen! Ik eet ze liever zelf op van mijn zuurverdiende centjes, hoewel ik het niet eens erg goede bonbons vind – de gemberbonbon, bijvoorbeeld, rxc3xb3xc3xb3k wel naar gember, maar smxc3¡xc3¡kte er niet naar.

Later die middag kwam een goede vriend op bezoek. Hij had bloemen bij zich. Voor mij.

xe2x80x98Bloemen?xe2x80x99 zei ik, xe2x80x98waarom?xe2x80x99

xe2x80x98Zomaar. Omdat ik van je houd.xe2x80x99

Ik had toen onmiddellijk die bonbons uit de koelkast moeten halen, maar heb ik het gedaan? Welnee. Ik dacht: over een uurtje is het etenstijd. Maar hij bleef helemaal niet eten. – Stom, hxc3xa8?

Written by Ted

28 juni 2007 at 22:38

Geplaatst in Geen categorie

De rol van de illustrator in de hedendaagse economie

Gisteren was er een bijeenkomst voor illustratoren, georganiseerd door de BNO (Beroepsorganisatie Nederlandse Ontwerpers) waarbij een aantal lezingen werd gegeven over illustratoren en hun rol in de hedendaagse economie. Het programma van welgeteld negen* kortere en langere lezingen achter elkaar was te zwaar. Hoe aardig sommige lezingen ook waren, ze bleken moeilijk verteerbaar doordat de meeste sprekers het talent niet hadden om enige lucht en licht en relativering aan te brengen in hun praatje. Annelies Fontijne van Nieuw Amsterdam was daarop een gunstige uitzondering: als xc3xa9xc3xa9n van de weinigen sprak ze xc3xadn de microfoon in plaats van een meter ernaast.

Naarmate er meer sprekers aan de beurt waren geweest, kwamen er minder en minder vragen uit de zaal. Iedereen was een beetje murwgeslagen, geloof ik. Zelfs Fiel van der Veen hield zijn mond, en hij was nou juist degene van wie wxc3xa9l een woordje werd verwacht, omdat hij, volstrekt terecht, tot erelid werd benoemd voor zijn geweldige verdiensten voor de BNO.

De enige die lxc3xa9xc3xbak was, was Gert Gerrits van de BNO die de middag puntig aan elkaar praatte en de durf had om xc3xa9xc3xa9n keer tamelijk hardhandig in te grijpen (bravo!) toen een oudere meneer almaar niet wilde ophouden met zijn lezing. Fijn was dat men een ter plekke gepresenteerd boek mee naar huis kreeg dat er zeer fraai en artistiek uitziet: Een illuster genootschap van Loek Martin, over de geschiedenis van de NIC, de Nederlandse Illustratorenclub die van 1985 tot 1998 heeft bestaan. Prachtig salontafelboek, maar ook dxc3¡xc3¡r heb ik kritiek op: er zit geen register in en dat is bij zoxe2x80x99n soort boek een doodzonde.

*1 Introlezing, 4 gastlezingen, 1 toelichting, 1 korte toespraak, 1 uitgebreide toespraak, 1 uitgebreid dankwoord.

Written by Ted

27 juni 2007 at 22:06

Geplaatst in Geen categorie

Voortaan banner boven weblog

BannerWe kregen van Web-log.nl het bericht dat er vanaf volgende week een (reclame)banner komt op alle web-logs, tenzij je betaalt om het er niet op te krijgen. Mijn eerste reactie was: ik stop meteen met dit weblog, want ik wil er geen reclame op en ik wil ook niet op zxc3xb3xe2x80x99n manier gedwongen worden om ervoor te betalen. Irritant is dat Web-log.nl in het ene bericht zegt dat 90% van de bloggers positief heeft gereageerd toen naar hun mening over banners werd gevraagd en in het andere bericht gaat het om 80% – het is een flauwekulpercentage. Toch heb ik nu maar besloten om die banner af te wachten, het even aan te zien, en dxc3¡n neem ik wel een beslissing.

Written by Ted

26 juni 2007 at 22:00

Geplaatst in Geen categorie

Karlijn Stoffels 60 jaar

Peternieuwint_rolf_erdorfSchrijfster Karlijn Stoffels is zondag zestig jaar geworden en had zestig gasten uitgenodigd. Deze foto (klik voor vergroting), gemaakt door de vertaler Rolf Erdorf, laat aardig zien dat het een geanimeerd feest was waarbij pianist Peter Nieuwint de show stal door op de huispiano te spelen (voorgrond), erbij te zingen xe2x80″ en Karlijn zong mee. Het feestvarken zit met corsage en blote voeten schuin achter hem.

Written by Ted

25 juni 2007 at 21:47

Geplaatst in Geen categorie

Waar zijn mijn sleutels?

SleutelsEr werd aangebeld. Mijn benedenbuurvrouw stond voor de voordeur, zag ik vanuit mijn raam op driehoog. Ze was haar sleutels kwijt. Ze is wel vaker haar sleutels kwijt en dan hoopt ze dat ze die aan de binnenkant van de deur heeft laten zitten.

Ik ging naar beneden om de deur voor haar open te doen; de sleutels staken er niet aan de binnenkant in.

xe2x80x98O, wat erg,xe2x80x99 jammerde ze. xe2x80x98Mijn eigen sleutels bxc3xa9n ik al kwijt en deze zijn die van mijn man!xe2x80x99 Ze stak haar hand in haar tas en rommelde er driftig in, gooide haar tas op de motorkap van de auto die voor de deur stond en voelde paniekerig met haar hand tussen de zitting en de rugleuning.

xe2x80x98Je moet systematisch zoeken,xe2x80x99 zei ik. Je moet, vind ik, je tas even rustig leeghalen en dan zoeken, in plaats van lukraak roeien door je tas. Je moet even nadenken wat je gedaan hebt en waar je je sleutels gelaten kxc3xbant hebben. Toen ze dat uiteindelijk deed, vond ze haar sleutels in het portiervak van de auto.

xe2x80x98Gek, daar stop ik ze nxc3xb3xc3xb3it!xe2x80x99

Ik ben goed in het geven van raad, maar ben niet goed in het zelf opvolgen ervan. Ik ben zelf gelukkig bijna nooit mijn sleutels kwijt omdat ze een speciale plek hebben. Bij de deur is een haakje en daar hang ik ze altijd aan. Doe ik dat niet, dan word ik net zo paniekerig als mijn buurvrouw. Was ik maar zo consequent met mijn bril. Die heb ik alleen nodig voor de verte, dus thuis heb ik hem alleen op als ik tv kijk. Als ik thuiskom zet ik hem af en leg hem ergens neer, meestal gewoon op de tafel, maar soms gebeurt er iets waardoor ik er niet bij nadenk waar ik hem laat.

Nu was ik mijn bril wxc3xa9xc3xa9r kwijt. Ik keek op de bekende plaatsen, maar gxc3xa9xc3xa9n bril. Ik probeerde terug te keren op mijn schreden: ik had boodschappen gedaan, kwam thuis en holde naar de telefoon die ging. Tussen de voordeur en de telefoon moest ik mijn bril ergens neergelegd hebben, maar wxc3¡xc3¡r? Pas toen ik mezelf, na een hele dag zoeken, dwong de hele route na te lopen, rustig en consequent, vond ik hem: ik had mijn bril op de strijkplank gelegd die in de buurt van de telefoon opgesteld stond en daar was-ie afgevallen. Hxc3xa8hxc3xa8. Hoef ik txc3xb3ch niet naar de brillenwinkel voor een nieuwe!

Written by Ted

22 juni 2007 at 10:30

Geplaatst in Geen categorie

Mxc3xa9xc3xa9r jeugdliteratuur op het podium!

Slaalogo_1De organisatoren van het Poxc3xabziecafxc3xa9 in De Balie waren verbaasd, want de zaal zat dinsdagavond nagenoeg vol en bovendien zaten er relatief veel jonge mensen. Dat zijn ze niet gewend. Maar volgens mij was het niet verwonderlijk. Met dichters als Ienne Biemans, Karel Eykman, Eva Gerlach, Hans Hagen, Joke van Leeuwen en Edward van de Vendel heb je toch een buitengewoon aantrekkelijk programma? Oxc3xb3k voor een volwassen publiek, want de avond was niet bedoeld voor de jeugd. En dan was er ook Jan Jutte, die een bevlogen verhaal hield over het illustreren van poxc3xabzie. Eigenlijk kon er niks mislukken, behalve ikzelf. Tot mijn verbijstering bleek ik de lijst met vragen die ik voorbereid had niet bij me te hebben. Dat is helemaal niks voor mij, want ik bereid me altijd goed voor, maar na twee dagen is nog steeds niet duidelijk wat er met die lijst is gebeurd. Gelukkig had ik de vragen die ik per se wilde stellen redelijk in mijn hoofd, en bovendien bleek er minder tijd voor een gesprek te zijn dan ik van te voren had ingeschat, dus het was geen ramp.

Het was voor mij niet de eerste keer dat ik een avond in een theater verzorgde, maar wel de eerste keer dat ik als gastheer optrad en andere dichters aankondigde en ondervroeg. Daar zat ook een zwak punt bij mij, merkte ik direct. Als ik een vraag gesteld had aan een van de dichters, was het de bedoeling dat ik luisterde naar het antwoord, maar ik merkte dat ik dat matig op kon brengen, omdat het door mijn hoofd ging: die-en-die dichters zijn nog niet aan de beurt geweest en wat wou ik ze ook alweer vragen en ik heb nog maar zo weinig minuten de tijd. Dat soort dingen. Daardoor kon ik niet alert genoeg ingaan op de antwoorden die werden gegeven. Het was niet zo erg, geloof ik, maar als ik nog eens in de gelegenheid gesteld word om zoxe2x80x99n presentatie te verzorgen, moet ik daar meer aandacht aan besteden. Ik vergat na afloop ook de dichters te bedanken; in plaats daarvan dankte ik de zaal. Ik was waarschijnlijk opgelucht dat men was blijven zitten en niet met tomaten was gaan gooien.

Wat ik nu ontzettend hoop is dat de SLAA (Stichting Literaire Activiteiten Amsterdam), maar ook organisatoren elders in het land, de ervaringen van deze avond, die best wel een succes genoemd mag worden, aangrijpen om mxc3xa9xc3xa9r en vaker (auteurs van) jeugdliteratuur te programmeren. Ik geloof dat ze zich nu afvragen hoe het toch kwam dat er zo veel jonge bezoekers waren. Daar moeten ze niet te lang bij stil blijven staan, maar leuke avonden bedenken. Als ze geen ideexc3xabn hebben: ik heb er meer dan genoeg! Jullie toch ook?

Written by Ted

21 juni 2007 at 06:28

Geplaatst in Geen categorie