tedvanlieshout.nu archief

Ted van Lieshout: webarchief

Archive for augustus 2007

Actie dakterras (3)

TedvanlieshoutkleinIk laat hier een jeugdzonde zien. Dit is het enige schilderij dat ik ooit gemaakt heb, toen ik even in de twintig was. Ik zat op de kunstacademie, op de afdeling grafische vormgeving en in de werkgroep illustratie, en ik vond dat ik eens moest proberen om te schilderen met een kwast. Dat deed ik namelijk nooit. Dit is het resultaat. Ik had metxc3xa9xc3xa9n door dat mijn talent niet bij het schilderen ligt, en heb het daarna ook nooit meer gedaan.

Ik was dit schilderij jaren kwijt; tijdens het opruimen van de laatste dagen heb ik het teruggevonden, ergens onderop een stapel xe2x80″ en ik weet niet waarom ik het nu laat zien. Ik schaam me ervoor, en tegelijkertijd ontroert het me ook wel een beetje. Dat komt zo:

Wie mijn boek Gebr. gelezen heeft zal zich misschien de passage herinneren waarin het broertje in het ziekenhuis ligt en zijn oudere broer komt een tekening van een boom brengen omdat de jongste die tekening zo mooi vindt. Die scxc3xa8ne heeft in werkelijkheid plaatsgevonden: ik bezocht mijn broer niet lang voor hij stierf en bracht toen geen tekening mee van een boom, maar dxc3xadt schilderij. Hij wilde het al een tijd graag hebben, en eindelijk gaf ik het hem. Toen hij gestorven was erfde ik het tegen mijn zin weer terug en ik heb het nogal stiefmoederlijk behandeld: het heeft omgekeerd tegen muren en in kasten gestaan, en de laatste tien jaar lag het dus ergens onder een stapel. xe2x80″ Ik snap niet waarom mijn broer het zoxe2x80x99n mooi schilderij vond; ik vind het tamelijk lelijk en pathetisch, en ik vermoed dat het over een paar dagen weer ergens in een kast verdwijnt. Maar nu nog even niet.

Advertenties

Written by Ted

18 augustus 2007 at 22:00

Geplaatst in Geen categorie

Actie dakterras (2)

Aan het dakterras wordt momenteel niet gewerkt vanwege vakantie, maar ik ben binnen doorgegaan met opruimen (zie Schilderwerk en Actie dakterras). Het is dankbaar werk, want de kamer die ik aan kant maak ziet er o zo veel beter uit! Maar het is ook zwaar werk: ik ben namelijk allergisch voor huisvuil, en zo lang ik dat huisvuil laat liggen, is er niks aan de hand, maar zodra ik begin te stoffen en te vegen, begint het door het huis te dwarrelen en het effect is onmiddellijk merkbaar: ik nies en proest en het snot loopt als water uit mijn neus. Dat stopt alleen als ik slaap, maar als ik wakker word, en dat kan al om half vijf zijn, dan begint mijn neus meteen weer te lopen, en dan is het afgelopen met de rust. xe2x80″ Ach, ik klaag niet, want over een poosje is alles keurig opgeruimd en dan ben ik o zo blij dat ik de moeite heb genomen.

Vandaag moest ik even het huis uit om aan het dwarrelend stof te ontsnappen. Ik ging naar de Hema voor wat kleine spulletjes, waaronder een paar pakken papieren zakdoekjes en een potje anti-oxydanten. Ik trof een caissixc3xa8re in een goede bui.

Ach, vitaminen. Die gaan vandaag als warme broodjes over de toonbank.

Dat zal best. Ikzelf ben verkouden.

Ik hoor het, ja.

Het zijn trouwens geen vitaminen. Dit zijn pilletjes tegen het ouder worden.

O ja? Even kijken op het etiket. Ach, ja, inderdaad. Wat zult u er volgende week jong uitzien!

Written by Ted

17 augustus 2007 at 22:00

Geplaatst in Geen categorie

Nemo

NemoEen vriendin wilde naar Nemo, en aangezien ik er nog nooit binnen was geweest, ging ik graag mee. Bij de kassa stonden lange rijen – wat we niet gedacht hadden, want buiten was het stil – en we begaven ons met ons bemachtigde kaartje middenin de massa kinderen voor wie Nemo bedoeld lijkt te zijn.

Het viel ons niet mee. We konden door het constante lawaai elkaar en de geluiden die werden voortgebracht door apparatuur nauwelijks verstaan, de atmosfeer was door het vele publiek verre van aangenaam, en we voelden ons bezwaard om gebruik te maken van de faciliteiten, omdat we overal wel in de weg liepen van een of ander kind dat ergens iets mee wou dxc3xb3xc3xa9n. En of het dan lxc3xa9xc3xbak is voor kinderen, wat er allemaal te doen is, vroegen wij ons af. De instructies zijn meestal niet afgestemd op kinderen, dus die drijven hun ouders tot wanhoop als die xc3xb3xc3xb3k niet meteen snappen wat er van je verwacht wordt.

Nemo presenteert zich als een soort wetenschappelijk pretpark voor kinderen, maar kan dat in ieder geval niet waarmaken als het druk is. Je moet noodgedwongen het meeste overslaan, en als je ergens terecht kunt, staan er meteen anderen achter je te wachten in een rij, waardoor je je opgejaagd voelt. De informatie is vaak te hap-slik-weg voor volwassenen en te weinig betekenend voor kinderen, dus het komt over als vlees noch vis, alsof men niet heeft kunnen kiezen. Maar het ziet er allemaal wel mooi, liefdevol en verzorgd uit!

Ik raad Nemo zeker niet af. Maar wxc3xa9l als er rijen bij de kassa staan. Je moet 11,50 per persoon betalen en als het druk is, is dat weggegooid geld.

http://www.e-nemo.nl/

Written by Ted

16 augustus 2007 at 22:04

Geplaatst in Geen categorie

Hamburg (slot)

Exc3xa9n van de fijnste dingen van op reis gaan is het thuiskomen. Je valt, letterlijk en figuurlijk, weer op je plaats. Het eerste wat ik altijd doe als ik hier weer binnenkom, is thee zetten en de post doornemen. Daarna pak ik mijn bagage uit.

Ook mijn moeder kwam terug van een reis. Ze heeft het fijn gehad, maar toch werd ze er wat weemoedig van. Op haar tocht in Frankrijk kwam ze op plaatsen die ze vroeger heeft gezien met mijn vader of haar latere partner, en die herkenning kon ze niet meer met een ander delen, omdat ze begin dit jaar voor de tweede keer weduwe is geworden.

Ook voor haar was het thuiskomen fijn, maar beladen met een gevoel van gemis, want ze kwam thuis in een leeg huis. Aan dat huis kun je niet kwijt wat je hebt meegemaakt. Ik heb de eigenaardigheid om mijn huis te groeten als ik na wat langere tijd weer thuiskom. Het praat niet terug maar het xc3xads er wel. Dat an sich is al vertrouwd.

Written by Ted

15 augustus 2007 at 08:32

Geplaatst in Geen categorie

Hamburg (3)

EdwardensiebHamburg is een koopmanstad: er zijn niet zo veel uitbundige paleizen, maar wel veel statige burgerhuizen. Er is veel water, en een belangrijk deel daarvan bevindt zich in een groot meer in het midden van de stad. Dat maakt Hamburg wel uniek; het duurste bouwgebied in de stad is water, en er varen zeilschepen op. Zo groot is het. Het was sowieso nat, want het regende en regende en als het niet regende bleef de lucht vol water hangen. En de Elbe is breed en kan nog veel breder worden, want er is eb en vloed in de stad. Bij de duurdere huizen aan de oever zie je dat de onderkant met zware luiken afgesloten kan worden; het kan gebeuren dat de Elbe zo ver buiten de oevers treedt dat de huizen in het water staan en de stalen deuren moeten voorkomen dat het water binnenstroomt. Maar ook bij het getij van alledag is het indrukwekkend: in het midden van de stad, bij het raadhuis, zie je het water met een flinke snelheid kolken; zwanen gaan met de stroom mee alsof ze een motortje onder hun poeperd hebben.

Gelukkig scheen zondag de zon. Langs de rivier wandelden veel mensen en die maakten ook gebruik van de strandjes die zijn aangelegd xe2x80″ het is niet zo dat iedereen in de rivier zwemt, maar je kunt er wel zonnen en de rivier biedt voldoende wind voor verkoeling. Aan de overkant zie je dan de indrukwekkende kranen van de haven. Op schepen die daar liggen bestaat ongeveer eenderde van de lading uit groene containers. Die zijn voor China. Het schijnt dat Rotterdam de strijd om China aan Hamburg heeft verloren, maar het was een Hamburger die dat vertelde.

Die gaf me ook een boekje dat net is verschenen en dat gemaakt is ter gelegenheid van Zevende Internationale Literatuurfestival Berlijn. Sieb Posthuma (pontificaal op het omslag met Rintje!) is daar te gast en vorig jaar was Edward van de Vendel er, die nu het welkomstwoord mocht schrijven. Beide laat ik hierbij zien (klik op het plaatje voor een vergroting). Dat het Duits van Edward zo vlekkeloos is, komt door vertaler Rolf Erdorf.

Written by Ted

14 augustus 2007 at 22:00

Geplaatst in Geen categorie

Hamburg (2)

DbOver de Duitse trein was ik wel te spreken. Ook over de reis in Duitsland zelf was ik positiever dan over die in Nederland. In eigen land stopte de trein overal, waardoor het een eeuwigheid duurde voor je de grens over was; eenmaal in Duitsland werd er een snellere locomotief voor de trein gezet en vanaf dat moment ging het soepel en razendrap: van Osnabrxc3xbcck tot Hamburg is het maar twee uurtjes; van Amsterdam tot Osnabrxc3xbcck xe2x80″ een afstand die ongeveer even lang is xe2x80″ doe je drie uur en een kwartier!

In de trein lag een folder die ik erg informatief vond, maar het was het plaatje erop dat ik xe2x80x9cverneukeratiefxe2x80x9d vond. Hier zie je die Duitse trein en dat ziet er toch comfortabel uit, niet? Maar xc3xads dat ook zo? Daar is over nagedacht! Rechts zie je een liefdespaartje dat dicht tegen elkaar aan zit, en dat ziet er nu eenmaal altijd geriefelijk uit. Links zitten twee dames, van wie er xc3xa9xc3xa9n scheef zit, hetgeen suggereert dat ze allebei lekker makkelijk zitten. Zo te zien zit je hxc3xa9xc3xa9rlijk in een Duitse trein!

Maar stel je nu eens voor dat het twee mannen waren geweest die daar zxc3xb3 op die stoelen hadden gezeten in plaats van twee dames. Dat zou er een stuk ongemakkelijker hebben uitgezien: een man die half leunt op een andere man zou op een dergelijke foto ondenkbaar zijn. Bovendien zijn mannen over het algemeen wat groter, dus dan zou je veel beter hebben gezien dat die stoelen lang zo ruim niet zijn als ze lijken.

Dan staat er ook nog een man in het midden die een soort luchtige verbinding vormt door zijn gespreide armen, zijn lachende gezicht en zijn luchtige broek. Met die armen breed lijkt het net of ze wel met zijn driexc3xabn naast elkaar door dat gangpad kunnen!

Reizen met de trein, wil deze foto zeggen, is alsof je thuis in je eigen leunstoel zit met louter mooie, jonge mensen om je heen. – Nou, naast mij kwam een nare oudere man zitten met blote voeten en vet lang haar onder zijn mutsje die zei: xe2x80x98Volgens mij zit ik bij het raam.xe2x80x99

Ik antwoordde: xe2x80x98Volgens mij niet.xe2x80x99

xe2x80x98O nee,xe2x80x99 zei hij toen, plofte neer en begon boterhammen te eten. Hij stonk naar worst en drank. Ik was blij toen hij ergens een lege plek aan het raam zag en dxc3¡xc3¡r ging zitten.

In de aansluitende trein zat ikzelf aan de gangpadkant. Bij het raam zat een meisje van midden twintig. Ook ik aasde op een vrije plek bij het raam – gewoon, omdat je lekkerder zit in je eentje – en toen die plaats er bleek te zijn, pal vxc3xb3xc3xb3r me, zei ik tegen haar: xe2x80x98Ik ga dxc3¡xc3¡r zitten, dan heeft u weer wat meer ruimte.xe2x80x99

Bij een volgend station kwam er een jongen binnen, een beetje een bolle jongen met een bril. Ik weet niet waarom het mij opviel, maar hij was een beetje luidruchtig en hij koos de plaats naast het meisje achter mij. Er waren voldoende andere plaatsen in de trein, maar die waren allemaal naast mannen of jongens; het was volstrekt duidelijk dat hij naast dat meisje wilde zitten omdat ze een meisje was en hij probeerde ook een gesprek met haar aan te knopen. Daar had ze helemaal geen zin in, dus het gesprek liep wel vrij snel dood, maar die jongen had zich nu eenmaal opgedrongen, dus ik had wel medelijden met haar. Vooral toen ze wilde uitstappen en hij geen ruimte voor haar maakte. Ik weet niet zeker of hij haar lijf langs het zijne wilde voelen schuren, maar ik vermoed dat het zoiets was. Bah, wat vervelend voor dat meisje! Aan de andere kant vond ik het ook wel een beetje zielig voor die jongen. Die heeft blijkbaar zo weinig kansen bij het vrouwelijk geslacht, dat hij door middel van trucjes probeert om xe2x80″ letterlijk! xe2x80″ in aanraking te komen met vrouwen. Dat soort jongens zie je nooit op fotoxe2x80x99s van hoe heerlijk comfortabel je kunt reizen in de trein.

Written by Ted

13 augustus 2007 at 22:01

Geplaatst in Geen categorie

Hamburg (1)

HamburgIk vind reizen niet leuk en al helemaal niet in mijn eentje. Maar ik wou naar Hamburg, dus ik ging treinkaartjes kopen.

Het was druk bij de balie internationaal van het Amsterdamse Centraal Station, en toen ik eindelijk aan de beurt was, trof ik een aardige dame. Ik sprak mijn bezorgdheid uit over het feit dat er treinstakingen in Duitsland waren aangekondigd, en ik hoopte dat die mevrouw zou zeggen: Ga maar niet! of Neem dxc3xa9ze trein en alles komt goed! Maar dat deed ze niet. Ze vertelde dat ik bepaalde kaartjes nxc3xadxc3xa9t kon krijgen en dat ik nog wel eerste klas kon reizen, maar dan in een rokencoupxc3xa9. Het idee dat je veel geld betaalt voor de kans op een coupxc3xa9 die blauw staat van de rook, stond me niet aan. Maar omdat er zo weinig andere opties waren ging ik aanvankelijk akkoord. Toen puntje bij paaltje kwam besloot ik txc3xb3ch voor een andere optie te kiezen. Ik zei: xe2x80x98Vervelend ben ik, hxc3xa8?xe2x80x99

Ze zei, op correcte toon: xe2x80x98Ja, ik vind het heel vervelend, dat mag ik toch wel even zeggen, hxc3xa8?xe2x80x99

xe2x80x98Ja, hoor,xe2x80x99 zei ik ietwat gelaten, en durfde verder mijn mond niet meer open te doen.

Toen ik thuiskwam en de kaartjes bekeek, zag ik dat er een reservering ontbrak. Ik ging dus terug naar de balie, maar droop onmiddellijk af toen ze me vanuit de verte toeblafte, op mijn verklaring dat ik daar stond omdat er een reservering ontbrak, dat ze me toch uitgelegd had dat er een kaartje ontbrak omdat voor die trein geen reserveringen golden? Dat had ze inderdaad gedaan, maar ik dacht dat ze het traject Amersfoort xe2x80″ Amsterdam Centraal bedoeld had en nxc3xadxc3xa9t Hamburg xe2x80″ Osnabrxc3xbcck.

Voor de tweede keer thuis keek ik alles nog eens na, probeerde me telefonisch (35 cent per minuut, wachttijd tien minuten, waarna een stem zei dat de verbinding verbroken werd omdat er nog tenminste vijf minuten geen mogelijkheid was om me te woord te staan) te informeren.

Ik ging boodschappen doen en op de terugweg liep ik nog een keer langs de balie, maar het was nxc3xb3g drukker geworden; ik besloot daarom de volgende ochtend om half 7 nog eens naar het station te gaan (ik woon drie minuten lopen van CS, dus dat is niet zo veel moeite).

De volgende ochtend ging ik inderdaad in alle vroegte naar de balie internationaal en ik was de eerste. Toch lieten de dames achter de counters me twee minuten wachten, want ze waren nog niet uitgekwekt. Toen ik geholpen werd kreeg ik dadelijk alsnxc3xb3g een reservering voor het traject Hamburg xe2x80″ Osnabrxc3xbcch. Ik wou toen zeggen: xe2x80x98Ja, ik vind het heel vervelend, dat mag ik toch wel even zeggen, hxc3xa8?xe2x80x99 Maar ik had er geen zin in. Ik ben naar huis gegaan en ben gaan pakken, want de dag erna zou ik naar Hamburg gaan…

Written by Ted

12 augustus 2007 at 23:29

Geplaatst in Geen categorie