tedvanlieshout.nu archief

Ted van Lieshout: webarchief

Archive for maart 2008

Schrijf weer eens iets van jezxc3xa9lf, Van Lieshout! (2)

Pm3kleinVoor veel mensen is het een droom om ooit een eigen boek te maken. Het is een droom die relatief makkelijk te verwezenlijken is: je volgt de juiste opleiding, gaat bij een drukker of binder werken en klaar is Kees. xe2x80″ Het zal duidelijk zijn dat als mensen zxc3xa9ggen dat ze een eigen boek willen maken, ze bedxc3xb3xc3xa9len dat ze zelf een verhaal schrijven en dat een uitgever er dan voor zorgt dat er een boek van gemaakt wordt. Toch zit hem daar het verschil tussen een boek en een boek. Je hebt boeken die fungeren als drager van een verhaal (het verhaal verliest niet aan kwaliteit als het op een cassette staat of in braille verschijnt): het verhxc3¡xc3¡l is de kunst waar het om gaat en het boek is een manier om die kunst te verspreiden. Bijna alle literatuur voor volwassenen past in dit concept.

Je hebt ook boeken die zo zijn gemaakt en vormgegeven dat de inhoud niet kan zonder de vorm waarin het verschijnt. De meeste kinderliteratuur valt hier tot op zekere hoogte onder, omdat er tekeningen bij komen. Probeer je een prentenboek voor te stellen zxc3xb3nder de tekeningen, en er blijft niks over. Maar ook bij de meeste prentenboeken is het boek de drager van het verhaal dat erin staat.

Je kunt daarin verder gaan: je hebt bijvoorbeeld pop-up-boeken waarbij het boek meer is dan alleen maar drager, omdat de boekvorm zelf wezenlijk bijdraagt aan de bedoeling van het kunstwerk. Het verschil is dat een boek bedoeld kan zijn om ervoor te zorgen dat je kunst tot je kunt nemen, en dat een boek zxc3xa9lf bedoeld kan zijn als kunstvoorwerp.

Als ik dus zeg dat mijn belangstelling momenteel niet uitgaat naar het schrijven van verhalen, bedoel ik boeken waarbij het boek fungeert als drager. Ik wil boeken maken waarbij het boek zelf het medium is.

Je kunt een verhaal schrijven vanuit een idee dat je vervolgens helemaal uitwerkt. Gerb beschrijft dat als xe2x80x9ciets xc3xa9cht oorspronkelijksxe2x80x9d (zie zijn reactie bij het vorige stukje). Maar uitgaan van een idee zoals dat voor Papieren Museum 3, De engel met twee neuzen is misschien wel oorspronkelijker (ondanks dat ik erin werk laat zien van anderen!), omdat niet is uitgegaan van het boek als drager, maar als een kunstwerk dat is bedacht voor de verschijningsvorm boek, en dat is – vind ikzelf! – een stap vxc3xa9rder.

Als het publiek, als de anderen dat niet zxc3xadxc3xa9n, kun je twee dingen doen: ernaar luisteren en schrijven wat het publiek wil of aankan, of doorgaan in de hoop dat het publiek je ooit, ooit wel zal begrijpen. Mijn opvatting is dat kunstenaars het laatste doen.

Advertenties

Written by Ted

30 maart 2008 at 09:56

Geplaatst in Geen categorie

Schrijf weer eens iets van jezxc3xa9lf, Van Lieshout! (1)

TedboekEr wordt de laatste tijd flink aan me getrokken, vooral door collegaxc2xb4s, die vinden dat ik weer iets van mezelf moet schrijven. Ik was en ben daar wel verbouwereerd over, want ik schrijf allxc3xa9xc3xa9n maar boeken die van mezelf zijn! Maar ze bedoelen dat het een boek moet zijn dat niet gebaseerd is op werk dat door anderen geleverd is. Zoals het telboek 3 dat kunstwerken uit het Rijksmuseum laat zien en Papieren Museum 3, De engel met twee neuzen, dat eveneens werk laat zien van andere beeldende kunstenaars en illustratoren. Bovendien dringen ze aan op een verhxc3¡xc3¡l.

Nou, daar ben ik het helemaal niet mee eens. Er zijn in Nederland en Vlaanderen tal van schrijvers die een prachtig verhaal kunnen leveren, maar er is maar xc3xa9xc3xa9n iemand die Ted-van-Lieshout-boeken kan maken. Dat dxc3xa9nk ik tenminste. En dat vxc3xadnd ik ook.

Het is niet zozeer een streven van mij om uniek te zijn, maar het boek is wel het medium waar ik mijn belangstelling en bescheiden talenten het best op los kan laten: ik kan erin combineren wat ik het liefste doe: conceptueel denken, schrijven, tekenen, grafisch ontwerpen, typografisch vormgeven xe2x80″ al die dingen komen samen in het medium dat voor mij lijkt te zijn uitgevonden: het boek. Het boek niet als drager van een xc3¡nder kunstwerk, namelijk een verhaal, maar het boek als kunstwerk op zichzelf.

Waarom snappen ze dat nou niet? De twee boeken die ik noemde zijn best wel uniek. Ik heb de concepten ervoor bedacht en ben die gaan uitwerken, en het eindproduct is helemaal van mij; er is eigenlijk niemand anders (waarmee ik dan een creatieve factor bedoel en geen vakman zoals de drukker of de binder) aan te pas gekomen dan ikzelf. Mijn gevoel zegt me dat als ik dat boek niet gemaakt had, nxc3xadxc3xa9mand het gemaakt had. En zxc3xa9lfs als dat niet waar is en als ik alleen maar dxc3xa9nk dat mijn boeken tamelijk uniek zijn, dan maakt dat idee mij blij en tevreden, en uiteindelijk is dat toch hetgeen ik nastreef: mijn leven zxc3xb3 leiden dat ik gelukkig ben. In dat streven ben ik best wel bescheiden. Toch?

Written by Ted

28 maart 2008 at 09:01

Geplaatst in Geen categorie

Dolf, Miep, Tonke

Wie geluk heeft wordt oud en wie nog meer geluk heeft doet dat in redelijke gezondheid. Als je de schrijver Dolf Verroen aan ziet komen in zijn auto zou je niet zeggen dat hij dit jaar tachtig wordt en de reis uit het noorden van het land naar Amsterdam helemaal in zijn eentje aandurft. Maar als hij dan uitstapt, behoorlijk kwiek, denk je: natxc3xbaxc3xbarlijk rijdt hij dat hele eind in zijn eentje en terwijl hij chauffeurt werkt hij tegelijkertijd vast xc3xb3xc3xb3k nog aan zijn volgende boek! Dat is niet het geval bij die twee andere senioren van de jeugdliteratuur: Tonke Dragt (77) en Miep Diekmann (83). Beiden kampten met een zeer beperkt geworden gezichtsvermogen waardoor ze minder uithuizig konden zijn dan ze graag wilden. Toch kwamen ze gisteren naar Amsterdam voor een feestelijk diner en ze zagen er opgewekt en opvallend jeugdig uit. Allebei hebben ze een oogoperatie ondergaan waardoor hun gezichtsvermogen een heel stuk verbeterd is. Voor Miep betekent dat niet dat ze nu weer begonnen is met schrijven, want dat is, volgens mij, een gepasseerd station. Maar er komt dit jaar wel een mooie, in linnen gebonden uitgave van haar prachtige klassieker Marijn bij de Lorredraaiers. Ook van Tonke schijnt een mooie heruitgave gepland te zijn, maar ik heb niet weten op te pikken wat dat is. Misschien kom ik daar nog achter en dan vertel ik het. Wel zei Tonke dat ze niet gezien wil worden als de schrijfster van maar xc3xa9xc3xa9n boek xe2x80″ De brief van de koning xe2x80″ dus ze is weer naarstig aan het schrijven!

Written by Ted

27 maart 2008 at 07:58

Geplaatst in Geen categorie

Boekje

De presentator kondigde het aan: een kinderboek in het tv-programma Goedemorgen Nederland. Dat komt niet zo vaak voor, dus ik was benieuwd welke kinderboekenschrijver aan tafel zou zitten. Het bleek Sara Kroos te zijn die ik niet ken als kinderboekenschrijver maar als cabaretier. Ze heeft met tekenaar Bianca Bloemen een kinderboek gemaakt dat Bij mij thuis heet en dat voorziet in een leemte, vertelde ze, want er bestxc3¡xc3¡n geen andere kinderboeken over kinderen die opgroeien in een andere situatie dan bij de gebruikelijke vader en moeder. Ik ergerde me meteen:

– nu kan ik niet 123 allerlei titels ophoesten van boeken over hetzelfde onderwerp, maar ze zijn er wel, of ze wxc3¡ren er en zijn dan niet meer op de markt omdat boeken nauwelijks meer gezien worden als duurzame informatiebronnen, maar als producten met een zeer hoge omloopsnelheid;

– de presentator had het bij voortduring over een boekje, een boekje, een boekje, en ik ben allergisch voor dat woord, hoewel het product dat in de uitzending omhoog gehouden werd inderdaad de indruk wekte een kleinigheid te zijn;

– de reden voor het uitnodigen van de schrijfster van het boek was niet de deskundigheid of kwaliteit van de auteur, maar het feit dat ze een bekende cabaretier is. Pas als je bekend bent van tv, mag je erop. Ben je niet bekend van tv, dan kom je er niet op. En ik doe aan die vicieuze cirkel mee, want als het "boekje" geschreven was door een bekende kinderboekenschrijver had ik er hier geen aandacht aan besteed.

Written by Ted

25 maart 2008 at 07:20

Geplaatst in Geen categorie

Aqua

AquaWaarom hebben wij eigenlijk geen Ministerie van Consumentenzaken? Het regeringsbeleid is erop gericht om de belangen van economische producenten zo goed mogelijk te dienen, en daardoor gaan die vaak tegen de belangen van consumenten in. En daarom is er geen Ministerie van Consumentenzaken, want dat zou contraproductief zijn.

Ik stond draadjesvlees aan te braden en het viel me op dat er wel erg veel water uit kwam. Ik weet natuurlijk best dat er aan vlees water wordt toegevoegd om het gewicht te doen toenemen en kennelijk mxc3¡g dat van de overheid, maar je stookt je een ongeluk om dat water weer te laten verdampen dus het is slecht voor het milieu, en txc3xb3ch steekt de overheid er geen stokje voor.

Ik vroeg me af hoevxc3xa9xc3xa9l water ze nou aan dat vlees hadden toegevoegd, dus ik heb het vocht eens afgegoten, opgevangen en vervolgens gewogen: het was 136 gram. Teruggerekend naar het beginpunt (vxc3xb3xc3xb3r ik het vrijgekomen water begon te verdampen) moet het iets meer dan 150 gram geweest zijn op, afgerond, 750 gram vlees. Dat is dus 20% water! Uiteraard bevat vlees van nature water, maar het water dat er meteen rechtstreeks uit stroomt is, lijkt me, het water dat eraan is toegevoegd, dus dat is eenvijfde deel van het totale gewicht. Dat is verrekte veel water: uit de kraan kost dat water bijna niks, maar als dat verpakt is in vlees is het peperduur.

Ook als het verpakt is in flessen shampoo kan water duur verkocht worden! Bij Albert Heijn zag ik een aanbieding van twee flacons xc3 200 ml waarbij je dan de tweede flacon voor de helft van de prijs kreeg. Maar voor die twee moest je dan nxc3xb3g maar liefst 8,23 betalen, terwijl shampoo voor misschien wel 99% uit water bestaat. Kom op, zeg! De prijs is, omgerekend naar liters, xc3xadn de reclame: 20,58 euro. Voor een liter dure cognac betaal je minder en daarvan kijk je wel uit om het in je haar te smeren!

Overigens: bij shampoos en dergelijke staat op de verpakking dat er water in zit, alleen noemen ze het "aqua"; op vleesverpakkingen staat dat ingredixc3xabnt er niet bij en er bestaat geen Ministerie van Consumentenzaken dat zegt dat het moet.

Written by Ted

21 maart 2008 at 23:01

Geplaatst in Geen categorie

Nieuwe mobiel

Ik ben toe aan een nieuwe mobiele telefoon (mijn derde pas!) maar zie door de bomen het bos niet meer. De keuzes zijn zo enorm! Je moet kiezen tussen abonnement of prepaid (heb ik nu), welk toestel je wilt hebben en waarom, en of je dat gratis wilt hebben met een abonnement erbij of zonder, of je je nummer wilt behouden of niet, moet er een camera op zitten of niet (ja!), moet je ermee kunnen e-mailen en internetten of niet (kweenie)… Er is maar xc3xa9xc3xa9n probleem dat ik niet heb: ik hxc3xb3xc3xa9f geen mobieltje met een mp3-speler erop en dat is makkelijk, want die zit er overal nu juist wxc3xa9l op! – Ik heb de hele Consumentenbondgids uitgeplozen en rondgeneusd op bellen.com, maar ik kom er nxc3xb3g niet uit!

Hoe komen jullie tot een evenwichtige keuze?

Written by Ted

20 maart 2008 at 10:13

Geplaatst in Geen categorie

Tring tring

Ted van Lieshout.

Spreek ik met de heer of mevrouw van Lieshout?

Ja, daar spreekt u mee.

Goedemorgen. Ik ben van KPN enxe2x80xa6

O, u wilt mij zeker iets verkopen?

Ik heb toch nog niks gezegd?

Nee, maar u klinkt als een jong persoon en ik hoor allemaal stemmen op de achtergrond, dus ik denk dat u een student bent die een centje bij probeert te verdienen in een call-centrum en dat u mij dus iets wilt verkopen.

Nou, ik heb een aanbod voor u.

Daar ben ik niet in gexc3xafnteresseerd.

Maar ik heb nog niet gezegd wat het is.

Ik ben er sowieso niet gexc3xafnteresseerd in.

Zeker omdat het nog vxc3xb3xc3xb3r twaalf uur is!

Written by Ted

20 maart 2008 at 07:53

Geplaatst in Geen categorie