tedvanlieshout.nu archief

Ted van Lieshout: webarchief

Dankwoord Theo Thijssen-prijs (3)

(vervolg)

Ik wil Karel dan ook graag bedanken dat hij me de kans gaf om mijn gedichten te publiceren en me zo een podium gaf om me te ontwikkelen.

Iemand anders voor wie ik tekende, zij het sporadisch, was Henny Bodenkamp.

Ik merkte dadelijk dat ze wel wat in me zag, ook in mijn ambitie om schrijver te worden. Ze was alleen helemaal niet tevreden met de teksten die ik schreef; ze stuurde me steeds terug, en dan begon ik weer van voor af aan. Niet op een computer, maar op een typemachine, hxc3xa8? Waarop je dus alles helemaal opnieuw moet tikken!

Achteraf vertelde Henny me dat ze met verbazing had gekeken hoe vasthoudend ik was; ik op mijn beurt was blij dat ze me niet liet vallen, en daar wil ik haar na al die jaren nog voor bedanken. Ik heb wel vier of vijf keer mijn eerste boek (dat overigens ook het dikste boek is dat ik heb geschreven!) helemaal opnieuw zitten typen voor Henny tevreden was, maar toen kwam het eindelijk, hxc3xa8hxc3xa8, uit bij Van Goor.

Toen mijn eerste boek verschenen was wilde ik dat Henny ook mijn gedichten uitgaf, maar dat durfde ze niet.

Daarom stuurde ik ze naar uitgeverij Leopold en Liesbeth ten Houten durfde het wel. Nog geen half jaar later lag mijn eerste dichtbundel in de boekhandel. Ik kreeg er een Vlag & Wimpel voor en daardoor mocht ik meteen een tweede dichtbundel maken. Al heel snel werd duidelijk dat Liesbeth mij de vrije hand gaf; als ik zei dat ik een nieuwe bundel wilde maken, dan vroeg ze niet om het manuscript, maar: xe2x80x98Wanneer denk je dat die bundel klaar is?xe2x80x99

xe2x80x98Nou,xe2x80x99 zei ik dan, xe2x80x98in oktober of zo.xe2x80x99

xe2x80x98O,xe2x80x99 zei ze vervolgens, xe2x80x98dan zet ik hem alvast in de najaarsaanbieding.xe2x80x99

Ik wil Liesbeth heel hartelijk bedanken voor het blinde vertrouwen dat ze altijd in me heeft gehad en voor de vrijheid die ik kreeg. Zodoende kon ik experimenteren en rare boeken maken; ik denk niet dat ik bij een andere uitgeverij zo veel bewegingsruimte had gekregen als bij Liesbeth. Een nadeel was wel dat ik alles in mijn eentje moest doen en niet echt kon

beschikken over een poxc3xabzieredacteur.

Begrijp me niet verkeerd; Jacolien Kingmans, sinds het begin redacteur bij Leopold, was absoluut onmisbaar voor het redactiewerk dat ze al die jaren voor me heeft gedaan, en daar wil ik haar ook graag voor bedanken, maar discussies over de poxc3xabzie zijn er nooit geweest.

Mijn samenwerking met Ria Turkenburg was intensiever, vooral de latere jaren, toen het in elkaar zetten van een boek niet meer met plakmodellen gebeurde maar met computerprogrammaxe2x80x99s. Ik wil Ria hartelijk bedanken voor alle dagen dat we samen achter de computer zaten. Het ging altijd om een vrij secure compositie van tekst en beeld en Ria wist precies hoe ze dat op de computer moest doen. Dan zei ik wat ik wilde en meestal deed Ria dat dan, behalve als ze het er heel erg mee oneens was. Dan gehoorzaamde ze wel, maar als ik weg was, veranderde ze het weer terug. Dat is niet vaak gebeurd xe2x80″ een keer of drie, zes, twaalf, denk ik. Bijna elk boek dat ik voor Leopold maakte heeft wel een eigenwijsheidje van Ria en dat is goed zo.

Tegenwoordig zet ik het merendeel van mijn boeken zelf in elkaar omdat ik geleerd heb hoe ik met dat soort computerprogrammaxe2x80x99s moet werken. Het wordt steeds eenzamer werk: ik bedenk een tekst, maak er beeldmateriaal bij, ontwerp een lay out, zet het boek in elkaar, stuur het naar de drukker en net voor het uitkomt ziet de uitgever wat het wordt. Of die luxe situatie, waarbij ik alle vrijheid krijg om boeken te maken zoals ik wil, blijft bestaan, weet ik niet. Zoals de meesten wel weten moet Leopold het binnenkort zonder Liesbeth stellen, en hoewel in haar opvolging prima is voorzien, zal het toch een rare gewaarwording zijn: Leopold zonder Liesbeth.

Dat is anders bij Van Goor. Henny is daar nog steeds zijdelings bij betrokken, maar er is zo gesold met Van Goor xe2x80″ dan weer naar Prometheus, dan naar Unieboek, en opeens niet meer in Amsterdam maar in Houten xe2x80″ dat het voor mij onmogelijk was om daar te blijven. Het kwam te vaak voor dat ik bij Van Goor binnenstapte en dat ze vroegen wie ik was, want er was zo veel komen en gaan dat ze me daar niet meer kenden.

(wordt vervolgd)

Advertenties

Written by Ted

29 september 2009 bij 09:49

Geplaatst in Geen categorie

5 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. Wat ben je toch vreselijk grappig.

    inge

    29 september 2009 at 14:27

  2. Dank je, Inge!

    Ted

    29 september 2009 at 23:18

  3. Leuk dankwoord! En dit is weer eens wat leuker dan het hele verslag in een keer op Literatuurplein lezen.

    Andrew

    30 september 2009 at 07:14

  4. O, een heel verslag heb ik op Leesplein niet gevonden, wel een erg aardige samenvatting: http://www.leesplein.nl/LL_plein.php?id=5266

    Ted

    30 september 2009 at 07:54

  5. Nee, dat bedoelde ik niet. Ik bedoelde dat je bij de vorige Theo Thijsenprijs het hele dankwoord van Peter van Gestel op Literatuurplein kon lezen!

    Andrew

    30 september 2009 at 14:39


Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: