tedvanlieshout.nu archief

Ted van Lieshout: webarchief

Archive for februari 2010

Hofman zonder plaatjes

Hofman1en3Ik had vandaag willen vertellen over de tentoonstelling van Daan Remmerts de Vries in het Haags Gemeentemuseum xe2x80″ gisteren vierde Daan daar en elders ook nog eens de presentatie van twee nieuwe boeken van hem plxc3xbas zijn twintigjarig jubileum als illustrator xe2x80″ maar de griep pakte me terug voor mijn dagje aan het strand, dus ik kroop terug in bed. Hopelijk kan ik het later nog eens hebben over Daan en zijn bijzondere Kandinsky-boek (volgens mij qua beeldwerk een van de meest geslaagde boeken die hij maakte), maar nu houd ik het bij wat ik eerder deze week aankondigde, namelijk dat ik nog terug zou komen op een opmerking die ik maakte in het stukje van 26 februari.

Afgelopen dinsdag vond er een literaire avond plaats met Wim Hofman in De Balie in Amsterdam. Het was een leuke avond en ik was wel een heel klein beetje de held, omdat ik me uit mijn griepbed had gesleept om Wim te interviewen, want daar was ik voor ingehuurd. Als ik de reacties na afloop goed peilde, deed ik het aardig tot goed, en dan ga ik ervan uit dat men dat niet zei om mij te vleien. Bregje Boonstra zei dat het een komisch interview was. En dat bedoelde ze als compliment, zei ze er na een getimede stilte achteraan. De echtgenote van Wim was heel tevreden, liet ze me weten, en Wim was helemaal niet zo gexc3xabrgerd als ik dacht toen ik nogal doordramde over deze twee omslagen van hem. Het zijn de eerste bundel die hij voor volwassenen uitgaf bij Querido (links) en de derde (rechts), die vorig jaar verscheen. Ik vind het linkeromslag prachtig en dat heb ik ook gezegd, en het rechter vind ik niet lelijk of zo, maar totaal niet passen bij Wim Hofman. Het kostte enige dwang, maar toen kwam er toch wel uit dat het zuiver typografische omslag van zijn laatste bundel niet zijn eigen idee was, maar dat van zijn redacteur. Als Wim serieus genomen wilde worden als dichter voor volwassenen, moest hij zich misschien niet afficheren als de tekenaar die hij ook is. Maar ik was het daar beslist niet mee eens. En de zaal ook niet. Ik liet de mensen in de zaal stemmen over deze omslagen en vroeg welk omslag hun voorkeur genoot. De helft van het publiek stak de hand op bij het linkeromslag; niemand stak zijn hand op bij het rechteromslag (ik denk dat de andere helft geen keuze wilde maken).

Als je kunt tekenen, zoals Wim, dan voegen de beelden die de auteur levert iets toe aan de literaire waarde van een boek, is mijn stellige overtuiging. Vaak bieden eigen tekeningen de mogelijkheid om verdieping in een boek aan te brengen of in ieder geval een ander niveau van verluchtiging, en dat kan nooit slecht zijn in mijn ogen. Alras bleek dat Wim in dit geval gewoon xe2x80x9cgehoorzaamxe2x80x9d was geweest en eigen beelden bij deze bundel achterwege had gelaten omdat de redacteur met die suggestie was gekomen. Nooit meer doen, Wim! Het is tot daar aan toe dat je je eigen typografie niet doet, maar Wim Hofman zonder zijn eigen tekeningen? Nee.

Advertenties

Written by Ted

28 februari 2010 at 08:38

Geplaatst in Geen categorie

Het hoogste woord

Klaas2De NCRV heeft een levensbeschouwelijk televisieprogramma dat Het hoogste woord heet. Aan de hand van drie xe2x80″ niet per se religieus getinte xe2x80″ bijbelteksten praat presentator Klaas Drupsteen daarin met een gast gedurende een klein halfuurtje. In de paasaflevering mag ik die gast zijn, en gisteren waren de eerste opnamen. We hadden besloten dat we, om mooie beelden te verkrijgen, naar het strand bij Egmond zouden gaan. We hadden afgesproken dat als het weer erg tegenviel we thuis zouden blijven, maar het miezerde slechts in Amsterdam toen we de openingsbeelden opnamen (teksten opgehangen aan de reling van een brug), dus we gingen vol goede moed naar het strand. Daar begon het net te regenen toen we aankwamen en er stak een wind op die zo guur was, dat presentator Klaas onmiddellijk spijt had dat hij zijn das thuis had laten liggen; hij was duidelijk niet gekleed op het woeste weer en zelfs ik, in mijn winterjas, had het vreselijk koud, omdat de wind overal doorheen sneed.

We liepen met klem in de kaken door de duinen en merkten dat we haast niet tot een gesprek konden komen door de gure omstandigheden. Ik heb nog op de top van het duin gestaan, maar daar woei de wind zo dwars door mijn niet eens zo tengere gestalte heen, dat ze mijn grimas afkeurden. Het was de bedoeling dat ik mijn blik peinzend over het landschap liet gaan, maar in plaats daarvan keek ik meer van: waar kan ik in hemelsnaam kakken?

De regenbui dreef niet over en de wind werd alleen maar straffer, dus we besloten om het interview voort te zetten in een strandpaviljoen. Met een kopje thee. Veel prettiger, ook voor de regisseur, de camera- en de geluidsman, die merkte dat een van de microfoons het niet goed deed en daarom rond moest lopen met een microfoon die aan een hengel boven Klaas hing, net buiten beeld.

Daarna maakten we wel de strandwandeling die we in gedachten hadden, maar omdat het niet tegelijkertijd een interview was, hoefde de opname aan minder voorwaarden te voldoen, waardoor we niet eindeloos in de kou stonden.

Toch had ik geen spijt dat we naar het strand waren gegaan. Ik ben dol op de duinen en de zee en grijp elke reden aan om erheen te gaan. Bar weer heeft het voordeel dat het strand zo goed als verlaten is en ik heb genoten van het uitzicht, die woeste, witkoppige golven op dat vaalokeren strand, met schuimvlokken die door de wind van de vloedlijn worden losgerukt; het lijken wel kleine zeedieren die over het strand naar de duinen hollen, halverwege oplossend in het niets.

Ik had wel bewondering voor de makers van het programma. Zoals gezegd moest de geluidsman hengelen, wat me best zwaar lijkt bij hevige wind, en de cameraman moest de hele tijd achteruitlopen met een zware camera op zijn schouder. Samen met de regisseur bleven ze ook langer in de kou staan dan Klaas en ik, omdat er omgevingsbeelden geschoten moesten worden waar wij niet bij nodig waren.

Toen ik door Klaas tegen zeven uur xe2x80x99s avonds werd thuisgebracht voelde ik me best voldaan, zoals je wel eens hebt als je thuiskomt uit de kou. Die arme Klaas moest toen nog door; hij wilde het liefst ook naar huis, want hij had in de auto zijn van de griep huilende dochtertje van drie aan de telefoon gehad, maar hij moest door naar Hilversum omdat hij vanaf middernacht nog een radioprogramma had te presenteren. Ocherm.

Over ongeveer twee weken hebben we nog een opnamedag. Dan gaan we naar een school en vinden er opnamen plaats bij mij thuis.

Written by Ted

27 februari 2010 at 06:07

Geplaatst in Geen categorie

Seven Essays

7essaysDe uitgeverij stuurde Hou van mij in voor De Best verzorgde boeken van 2009, al had ik er weinig vertrouwen in. Niet omdat ik vind dat het boek niet tot de best verzorgde boeken van 2009 behoort xe2x80″ ik vind de prijs-kwaliteit-verhouding allxc3xa9xc3xa9n al best verbluffend! xe2x80″ maar omdat ik meende geen kans te maken. Ik ben niet werkzaam als fulltime boekontwerper; ik geef mijn eigen boeken vorm en daarbuiten hooguit een boek of twee per jaar, zoals de Querido Poxc3xabziespektakels, dus bij de Stichting De Best verzorgde boeken vindt men mij ongetwijfeld een amateur en die ga je niet belonen met placering op de lijst met bestverzorgde boeken. En ik heb gelijk gekregen. Hou van mij is niet uitgekozen en er zat een dooddoenerig bericht bij, namelijk dat het boek lang had meegespeeld maar het uiteindelijk niet heeft gehaald. Daar kun je verder helemaal niks mee.

Het wordt sowieso gek gevonden dat ik boeken vormgeef. Dat ik schrijver ben xc3xa9n tekenaar is nog tot daar aan toe, want die zijn er wel meer, maar die geven hun eigen boeken niet vorm*. En toch is het niet zo gek dat ik het doe, want ik ben van beroep grafisch vormgever. Eh, nou ja, dat stond in ieder geval op mijn diploma toen ik van de Rietveldacademie af kwam. Ik ben na mijn eindexamen aan de slag gegaan als illustrator en werd toen uiteindelijk schrijver, dus ik ben geen doorgewinterde vormgever geworden, maar een amateur ben ik nou ook weer niet. Het laatste boek dat ik xe2x80x9cdeedxe2x80x9d xe2x80″ in dit geval alleen het omslag xe2x80″ was de jubileumuitgave van Aidan Chambers, Reading the Novels of Aidan Chambers, Seven Essays, uitgegeven bij Thimble Press ter gelegenheid van zijn vijfenzeventigste verjaardag in december: http://www.thimblepress.co.uk/rnac.htm.

*Hier kom ik morgen nog even op terug.

Written by Ted

26 februari 2010 at 06:24

Geplaatst in Geen categorie

Prijzen

Op xc3xa9xc3xa9n dag heel veel prijzennieuws uit Belgixc3xab: de Boekenleeuw, de Vlaamse Gouden Griffel, is gegaan naar:

Kathleen Vereecken – Ik denk dat het liefde was (Lannoo)

De Boekenwelpen naar:

Laure Van den Broeck – De 17de zomer van Maurice Hamster (Clavis)

Peter Van Olmen – De kleine Odessa (Van Goor)

De Boekenpauw (de Vlaamse Gouden Penseel) naar:

Andrxc3xa9 Sollie – De Zomerzot (Querido)

De Boekenpluimen naar:

Carll Cneut – Fluit zoals je bent. Samenstelling Edward Van de Vendel (De Eenhoorn/ Querido)

Gerda Dendooven – Hoe het varken aan zijn krulstaart kwam (Querido)

Ook de longlist voor de Gouden Uil is bekendgemaakt:

Carli Biessels – Juwelen van stras – Lannoo

Tonke Dragt – Dichtbij ver van hier – Leopold

Imme Dros & Harrie Geelen – Naar het ziekenhuis – Querido

Simon van der Geest – Geel gras – Querido

Siska Goeminne – Het Fantastische Verhaal van Ferre en Frie xe2x80″ De Eenhoorn

Martha Heesen – Mijn broer, de nieuwe en ik – Querido

Ditte Merle – Wild verliefd xe2x80″ The House of Books

Inge Misschaert & Marieke Coenen xe2x80″ Balthazar, de eenzaamste ezel ooit xe2x80″ De Eenhoorn

Peter Van Olmen – De kleine Odessa xe2x80″ Van Goor

Wouter van Reek  – Keepvogel / Het diepste gat – Leopold

Gideon Samson xe2x80″ Ziek – Leopold

Erna Sassen – Dit is geen dagboek – Leopold

Andrxc3xa9 Sollie – De zomerzot – Querido

Marita de Sterck – De hondeneters – Querido

Marije Tolman & Ronald Tolman – De boomhut – Lemniscaat

Marit Txc3xb6rnqvist – Wat niemand had verwacht – Querido

Written by Ted

24 februari 2010 at 16:05

Geplaatst in Geen categorie

Theresialyceum

LogoVandaag vindt in Tilburg de 20e Dag van de Jeugdliteratuur plaats op het Theresialyceum, een school die veel tijd, hart en energie steekt in literatuuronderwijs. Ed en Lisette Dumoulin nodigen al jarenlang schrijvers op hun school uit en organiseren rondom die dagen activiteiten, zoals declamatiewedstrijden. Ik weet niet de hoeveelste keer het is dat ze mij hebben gevraagd om te komen, maar het zou best eens de tiende keer kunnen zijn en ik ben dan nooit de enige schrijver die de school bezoekt; we zijn altijd met een heel stel. Die schrijvers krijgen ieder een eigen lokaal en dan komen meerdere klassen langs. Die dag wordt dan altijd afgesloten met een traditionele voordracht van leerlingen. – Ik heb het altijd een feest gevonden om erheen te mogen gaan, niet in het minst door de tomeloze energie en vasthoudendheid van de Dumoulins. Als ik het goed begrepen heb houden ze ermee op, Ed en Lisette. Het jubilerende stel sluit de jarenlange inspanningen af met Jeugdliteratuur en werkelijkheid, een symposium waarop Helma van Lierop en Edward van de Vendel komen spreken; bekijk hier de uitnodiging daarvoor: http://www.theresialyceum.nl/Portals/0/uitnodiging_symposium_def[1].pdf. Ik geloof dat je je er niet meer voor kunt inschrijven; maar ik zou gewoon de school bellen als je er toch naartoe wilt. Het kost in ieder geval niks.

De laatste jaren zijn er ook andere docenten die zich met met hart en ziel met de organisatie van de schrijversbezoeken bemoeien, dus ik heb er wel vertrouwen in dat het initiatief om leerlingen warm te maken voor literatuur niet ophoudt nu Ed en Lisette Dumoulin ermee stoppen. Al vraag ik me af of ze echt overxc3¡l mee stoppen; deze variant lijkt me wel van toepassing: je kunt de Dumoulins uit het literatuuronderwijs halen, maar het literatuuronderwijs niet uit de Dumoulins.

Kijk voor alle activiteiten van het Theresialyceum op het terrein van literatuuronderwijs eens hier: http://www.theresialyceum.nl/Activiteiten/20steschrijversdag/tabid/227/Default.aspx

Written by Ted

23 februari 2010 at 06:25

Geplaatst in Geen categorie

Verkiezingen

PvdaDe verkiezingskrantjes vallen in de bus en om deze moest ik toch wel lachen. Voor een gastvrije en gemengde binnenstad staat erop. Maar als je dan naar de bestuurders kijkt die op de foto staan, dan zijn ze allesbehalve gastvrij en gemengd. Zelfs de verhouding man-vrouw lijkt nergens op, al zijn vier van de vijf vrouwen nog zo naar de eerste rij geschoven.

Written by Ted

22 februari 2010 at 11:37

Geplaatst in Geen categorie

Wim Hofman in De Balie

Wim_hofman_rubenoreelAanstaande woensdag krijgt Wim Hofman (foto: Ruben Oreel) in de Amsterdamse De Balie van de SLAA (Stichting Literaire Activiteiten Amsterdam) carte blanche. Hij is hoofdgast in een door hemzelf samengesteld programma, waarin dichters optreden en waarin muziek ten gehore wordt gebracht. Op http://www.debalie.nl/artikel.jsp?articleid=332269&podiumid=SLAA en http://www.slaa.nl/ is het programma te bekijken. Wim heeft ervoor gekozen om nu eens niet zijn werk voor kinderen op de voorgrond te plaatsen; de avond is bedoeld voor volwassenen en dat is ook wel te zien aan de gasten die hij heeft uitgenodigd, zoals Hester Knibbe en Anton Korteweg. Ik mag zelf ook aanwezig zijn, namelijk als vragensteller. Ik weet niet hoe ze erbij kwamen om mij daarvoor te vragen, maar ik vind het leuk en spannend.

Volgens mij zijn er nog kaartjes verkrijgbaar, dus kom gezellig langs!

Written by Ted

19 februari 2010 at 22:06

Geplaatst in Geen categorie