tedvanlieshout.nu archief

Ted van Lieshout: webarchief

Archive for maart 2010

Elfde Annie M.G. Schmidtlezing

Img420Op 26 mei houdt Marita De Sterck de elfde Annie M.G. Schmidtlezing. De titel van haar lezing luidt: Amazing distance. Vreemd gaan in de jeugdliteratuur. Ik vermoed dat "vreemd gaan" minder te maken zal hebben met ontrouw in een vaste relatie, en meer met andere culturen. Daar duidt haar persoonsbeschrijving ook op (klik op het plaatje voor een beter leesbare tekst): als antropologe bestudeert Marita inwijdingsrituelen en -verhalen in andere culturen.

Het zal moeilijk zijn om de vorige Annie M.G. Schmidtlezing – dat was die van Sjoerd Kuyper, die heel wat stof heeft doen opwaaien – te doen vergeten. Ik denk dat het goed is als Marita dat ook niet probeert maar gewoon haar eigen "ding doet".

Gratis kaarten via ibby-nederland@planet.nl (meldt naam en adres zodat de kaarten toegestuurd kunnen worden).

Advertenties

Written by Ted

31 maart 2010 at 20:45

Geplaatst in Geen categorie

Mailbombardement

Cid_image001_jpg01cad04fSinds gisteren heb ik een bombardement van mailtjes van mensen in mijn mailbox die allemaal de digitale editie van Jij ende ik willen hebben. Het blijkt dat ThiemeMeulenhoff in hun nieuwsbrief heeft gezet, overgenomen uit het blad Lezen van de Stichting Lezen, dat je bij mij gratis een digitaal exemplaar kunt krijgen. Da’s leuk en aardig, maar ik vind dat ThiemeMeulenhoff wel eerst aan mij had kunnen vragen of ik dat op prijs stelde. Ik ben bijna de hele middag en avond bezig geweest met het beantwoorden van mailtjes, zonder dat ik op de hoogte was dat het zou gaan gebeuren. Gelukkig dat een paar mensen in hun mail aangaven hoe ze erbij kwamen, want anders had ik geen idee gehad waar dit ongevraagde bombardement vandaan kwam. – Zo. Ik wilde alleen maar effe klagen. Nou is de irritatie weer over.

Written by Ted

31 maart 2010 at 07:12

Geplaatst in Geen categorie

Met dank aan de NCRV

KaarsncrvOp 27 februari en 16 maart heb ik het er al over gehad: de NCRV filmde me voor de paasaflevering van het levensbeschouwelijke televisieprogramma Het hoogste woord, dat maandag, op tweede paasdag wordt uitgezonden. Voor de opnames werden twee dagen gebruikt en presentator Klaas Drupsteen vroeg wat ik voor cadeautje wilde hebben. Hoeft niet, zei ik, maar als het moet, doe maar een plant of een kaars. Een plant vond hij maar niks, volgens mij, en een kaars vond hij een raar cadeau, maar hij snapte wel wat ik bedoelde toen hij de kaarsenstandaard zag die ik in huis heb. Die komt uit mijn ouderlijk huis en het is een staande standaard van gietijzer of brons, dat weet ik eerlijk gezegd niet zo goed, en daar staat altijd een kaars op, maar niet de kaars die erop hoort, want zulke grote kun je nergens krijgen. Het zijn kaarsen die je in de kerk ziet. Ik dacht: nou, misschien kan de NCRV er wel aan komen.

Vandaag belde de postbode aan met een enorm pakket. Van de NCRV. Ik maakte het open en ja hoor, daar zaten twee grote kaarsen in: xc3xa9xc3xa9n groene van 50 cm, en een "echte" kerkkaars van 63,5 cm. Als ik er een naam aan moet geven dan is het een doopkaars, maar dan nog groter, volgens mij. Precies het juiste formaat voor op de standaard. Op de foto zie je op de vensterbank de kaars die er tot vandaag op stond, een grotere heb ik nooit kunnen vinden. De hoogte van de standaard, om een idee te krijgen, is 1 meter en met de kaars dus 1 meter 63,5. Mooi hxc3xa8?

Ik ben hartstikke blij met de kaarsen, want zo komt die kaarsenstandaard na veertig jaar ook weer eens helemaal tot zijn recht. Dank u, NCRV! Ik ben benieuwd of ik de kaars aansteek of dat ik hem alleen voor de sier houd!

Written by Ted

30 maart 2010 at 13:27

Geplaatst in Geen categorie

"De uitgever heeft je groot gemaakt"

Op het symposium vorige week maandag (zie het bericht van enkele dagen geleden) kwam het al naar voren, toen het onderwerp ter sprake kwam van belangrijke schrijvers die de mogelijkheid onderzoeken om de rechten van hun e-boek zelf ter hand te nemen, en de afgelopen dagen heb ik het nog een paar keer gehoord: uitgevers voeren verongelijkt aan dat zij die auteurs hebben grootgemaakt, en nou lopen ze weg!

Ik vind dat een opmerkelijke gedachtegang. Wordt auteur A groot omdat hij bij uitgeverij X uitgeeft? Of wordt uitgever X groot omdat hij successchrijver A in huis heeft? Zou schrijver A niet groot geworden zijn als hij bij uitgever Y had uitgegeven? En zou schrijver B, die geen succes heeft bij uitgever Y, wel succes hebben gehad bij uitgever X, omdat het de uitgeverij is die bepaalt of een auteur groot kan worden of niet?

Ik ben geneigd om te zeggen dat auteurs in principe unieker zijn dan uitgeverijen, en dat het vooral de kwaliteiten van de auteur zijn die maken dat hij groot wordt. Al sluit ik niet uit dat het ook wel zal zijn gebeurd dat een kansloze auteur groot is geworden doordat de uitgeverij zich voor hem inspande, maar dan nog zal die auteur kwaliteiten moeten hebben gehad. Nou goed, het zal ook wel eens gebeuren dat een uitgeverij een slechte schrijver tot grote hoogte en populariteit heeft gebracht, maar ik zou daar geen voorbeeld van durven of kunnen geven.

Wel geloof ik zeker dat een uitgever een campagne op kan zetten die ervoor zorgt dat een auteur groter kan worden dan-ie is. Dat lijkt me wel de praktijk. Maar dat doet een uitgever pas bij een nog onbekende auteur als die bekend dreigt te worden omdat hij de markt iets te bieden heeft. Pas dan springt de uitgever er met promotie bovenop. Dat komt doordat het promotiebudget van uitgeverijen beperkt is: je kunt dat beperkte budget nu eenmaal niet eerlijk spreiden over alle auteurs binnen je fonds, want dan heb je te weinig om uit te pakken. Je zet je geld in op het paard met de beste kansen, zo werkt dat nu eenmaal. Tot groot verdriet van schrijvers die dolgraag gepromoot willen worden, maar het veelal moeten doen met de opmerking: je boek moet het zxc3xa9lf doen. Dxc3¡n wel.

Written by Ted

29 maart 2010 at 06:25

Geplaatst in Geen categorie

De pink aan de pols

Img419Al heel lang bestaat de Gay-krant en de laatste jaren was het een soort weinig florissantogende glossy met veel advertentieachtige artikelen over dingen als lifestyle. Ik ben blij dat ze dat nu weer veranderd hebben, althans: het is weer een krant, op tabloidformaat, waardoor er beter ingespeeld kan worden op de actualiteit. Dat is goed. Het idee dat de hele homobeweging kon worden opgeheven omdat de emancipatie is voltooid, is in brede kring van de tafel geveegd, en de nieuwe Gay-krant sluit daar goed bij aan. Ik vind het wel zielig voor hoofdredacteur Henk Krol. Die zal wel gedacht hebben dat hij na gedane arbeid onderhand met pensioen kon, maar volgens mij is hij harder nodig dan ooit, omdat er niet echt een ander boegbeeld is opgestaan, laat staan een met dezelfde diplomatieke kwaliteiten. Of heb ik niet goed uit mijn doppen gekeken?

Wat me heel erg bevalt is de nieuwe slogan die rechtsboven op de krant staat: Gay Krant houdt de pink aan de pols. Ik vind dat subliem bedacht, speels, ondeugend, actueel en ter zake, en daarom laat ik het hier effe zien.

Written by Ted

28 maart 2010 at 08:52

Geplaatst in Geen categorie

Hoe kwamen de magneten los?

Magneetlos Het probleem was tweeledig: omdat de magneten klein zijn, kun je er geen grip op krijgen. Je vingers – zeker als ze gevat zijn in veiligheidshandschoenen – zijn te lomp om de magneten goed vast te houden; omdat het zeer sterke magneten zijn "plakken" ze vast aan bijna elk gereedschap dat je wilt gebruiken, waardoor het gereedschap onbruikbaar wordt.

Ik heb een conservenblikje genomen met een opstaande rand. Daar heb ik de magneten opgelegd. Ze zogen zich meteen aan het blikje vast. Daarna heb ik de magneten naar de rand geschoven. De onderste magneet kon door de rand niet verder, maar de bovenste magneet kon juist daardoor van de onderste magneet worden afgeschoven, over de rand heen, al kostte het wel veel kracht.

Eigenlijk ben ik heel onhandig in dit soort dingen, maar persoonlijk vind ik dat ik dit ge-ni-aal heb opgelost.

Written by Ted

26 maart 2010 at 21:56

Geplaatst in Geen categorie

Magneten

MagneetIn mijn rugzak heb ik altijd reservespullen als ik naar een school of bibliotheek ga om er voor te lezen. Ik gebruik altijd een flip-over om erbij te kunnen tekenen op grote vellen papier, maar een flip-over kun je natuurlijk niet meesjouwen. Daar moet dus voor gezorgd worden. Vaak is die er toch niet en dan moet ik met losse vellen papier aan de slag. Daarvoor heb ik in mijn rugzak twee dingen: haken om een tekenblok op te hangen aan het schoolbord en grote magneten om vellen papier op het bord te klemmen.

Nu had ik vorige week op een school die magneten nodig en kon ze in mijn rugzak niet vinden. Ik raakte onmiddellijk gexc3xabrgerd, want ze zitten er altxc3xadjd in, dus ik was meteen even van slag. Ik moest aan de gang met koelkastmagneetjes en die zijn voor tekenwerk eigenlijk niet sterk genoeg, omdat ze meeschuiven met het papier als ik er op teken.

Thuisgekomen keerde ik mijn rugzak binnenstebuiten en toen ik de magneten echt niet vond heb ik ook elders gezocht. Maar zonder resultaat. Ze zijn weg! Het enige wat ik kan verzinnen is dat ik op een school of in een bieb ben geweest waar ik de magneten heb gebruikt, dat ik vergeten ben ze weer van het bord te halen, en dat de vinder heeft gedacht: Hxc3xa9, wat een fijne magneten, die zijn voor mij! Daar heb ik dus echt de pest over in, want het waren heerlijke magneten: lekker groot en precies goed.

Op internet ben ik op zoek gegaan waar ik sterkere magneten zou kunnen krijgen. Ik kwam terecht in Zwitserland en heb via internet een aantal magneten gekocht. Ik moest een beetje gokken, want ik heb geen verstand van magneten, dus ik kocht tien ronde schijfmagneten ter grootte van een vroeger dubbeltje met een kracht van 3,2 kilo en 6 ter grootte van een twee-euromunt met een kracht van 12 kilo. Die laatste lijken nog het meest op koelkastmagneten.

Een week later had ik ze in huis. Er zat een briefje bij waarop stond wat ik allemaal moest doen, keurig in het Nederlands. Onzin, vond ik, dus ik ging fijn frxc3xb6belen met die magneten. Al heel gauw kwam ik erachter dat het bepaald geen koelkastmagneten zijn. Die dubbeltjesgrote magneten kon ik nog wel met de hand van elkaar krijgen, als ik veel kracht zette, maar die zes grotere bleken zo sterk, dat ik er niet tegenop gewassen was. Ze werden geleverd met tussenschijfjes om ze uit elkaar te houden, maar toen ik zoxe2x80x99n tussenschijfje ertussenuit probeerde te peuteren, bleek de aantrekkingskracht zo enorm dat de twee magneten die uit elkaar gehouden waren op elkaar botsten met een enorme klap. Exc3xa9n van de twee was meteen kapot. En toen ik ze nogmaals uit elkaar probeerde te halen, lukte dat met geen mogelijkheid. Ook niet met een tang, want die tang werd met een klap tegen de magneten aangetrokken en was toen haast ook niet meer los te krijgen. Ik probeerde de magneten toen weer zonder tang uit elkaar te halen, maar verwondde mezelf behoorlijk aan de randen van de magneet die doormidden gebroken was. Dus toen ging ik toch maar eens het briefje lezen dat erbij geleverd was. Daar stond op dat mensen zich vergissen in de kracht van de geleverde magneten, dat ze kunnen breken  als ze met een klap tegen elkaar aankomen en dat je je dan lelijk kunt verwonden, vandaar dat werd aangeraden om handschoenen en een veiligheidsbril te dragen.

Wel, ik had nu dus een kluwen van 6 deels gebroken magneten in huis die niet van elkaar los te krijgen waren. De tien kleine magneetjes zitten in mijn tas, want die gaan mee naar scholen en bibliotheken. Sterk genoeg zijn die! En dan heb ik van de firma uit Zwitserland bij wijze van attentie nog tien piepkleine magneetjes gekregen. Het zijn kubusjes die ongeveer zo groot zijn als een wybertje. Je gelooft het niet als je ze ziet, maar ze zijn bijna tien keer zo sterk als een gewone koelkastmagneet.

Ik heb op tv wel eens gezien dat ze een auto met een magneet aan een muur hingen. Ik dacht dat het niet kon. Kan best, weet ik nu.

Uiteindelijk heb ik ook de zes grotere magneten uit elkaar gekregen, maar jullie raden nxc3xb3xc3xb3xc3xb3it hoe ik dat gedaan gekregen heb.

Written by Ted

25 maart 2010 at 07:09

Geplaatst in Geen categorie