tedvanlieshout.nu archief

Ted van Lieshout: webarchief

Stopt Richard Thiel met Maand van de Onbekende Kinderboekenschrijver?

Thiel_richard Op Jipjip is het weer Maand van de Onbekende Kinderboekenschrijver en net als de eerste keer levert dat boeiende commentaren op. Schrijvers zijn blij dat ze besproken gaan worden, maar als de recensie niet zo positief blijkt (al of niet terecht), slaat de stemming bij sommigen om. Dat is begrijpelijk. Elke beginnende schrijver krijgt zware kritiek voor zijn harses en moet uitvinden hoe hij of zij daarmee om moet gaan, en uiteindelijk blijkt het toch het beste te zijn om in een hoekje weg te gaan zitten kwijnen tot je er genoeg van hebt en de kracht vindt om door te gaan. Dat is moeilijk, ja. Het is veel makkelijker om de penpunt te slijpen en terug te steken of steun te zoeken in je omgeving en vrienden te vragen om voor je in de bres te springen. Maar ook dxc3¡t maakt de MvdOK op Jipjip zo boeiend. De vorige keer gebeurde dat en deze keer gebeurt het opnieuw. Net als de eerste keer melden zich vanuit het niets ineens mensen die nooit eerder commentaar gaven op het weblog om te getuigen dat hun kinderen hebben genoten van de boeken van de schrijver die te hulp wordt geschoten. De gemoederen raken verhit en de toon wordt steeds feller en de argumenten worden steeds slapper en voor de initiatiefnemer, Richard Thiel, wordt het onacceptabel om zijn weblog te lenen voor moddersmijterij, terwijl het voor de lezers steeds interessanter en amusanter wordt – al zijn er ook lezers die zich publiekelijk ergeren aan de onhoffelijkheid. De bezoekersaantallen van Jipjip zijn deze maand echter enorm gestegen, dus eigenlijk is dat goed voor de MvdOK, maar ja, komen ze om kennis te nemen van de boeken en schrijvers die worden voorgesteld of komen ze voor de commentaren?

Gisteren maakte Richard Thiel bekend dat er geen derde MvdOK komt, want hij is het zat. Het is begrijpelijk dat hij zo reageert, maar het is ook jammer dat hij ermee stopt. Het doel dat Richard nastreefde – aandacht voor minder bekende schrijvers – is wel degelijk bereikt, maar hij is niet gelukkig met het soort aandacht. Er is echter een ongeschreven wet die zegt dat slechte aandacht beter is dan geen aandacht, en zo is het maar net. Er zijn toch maar weer mooi wat namen van minder bekende schrijvers op de kaart gezet!

Richard heeft aangegeven dat hij deze MvdOK wel nog afmaakt. Alle reden dus om te gaan kijken op Jipjip, en reageren kan ook nog steeds, maar Richard screent alle reacties nu eerst.

 

Advertenties

Written by Ted

18 januari 2011 bij 10:03

Geplaatst in Geen categorie

18 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. Ik was echt met stomheid geslagen en ook wel geamuseerd. Zoiets heb ik rondom een grotemensenboek nog nooit meegemaakt. Het is inderdaad alsof je als kinderboekenschrijver buiten de regels valt ook (wat wel een heel klein beetje zo is, qua besprekingen: men is vaak erg lief tegen elkaar, alsof de schrijvers zelf ook kinderen en lief zijn, die je dus niet kwetst met wat dan ook). Terwijl iedereen heel goed weet dat er heel slechtgeschreven kinderboeken zijn. En dan het gedrag van zo’n gekwetste schrijfster! Die als een bijenkoningin door de werkbijen beschermd wordt! En dan schrijft dat ze heel blij is met alle steun en dat andere reacties de bespreking ‘weerlegd’ hebben.

    Anno Niem

    18 januari 2011 at 12:15

  2. Inderdaad Anno Niem. Helemaal met je eens – al volg ik je niet in je voorbeeld anoniem te blijven.

    Ik zoek ook nog steeds naar die gefundeerde en serieuze reacties die de recensie van Jxc3xbcrgen Peeters weerleggen, zoals de besproken schrijfster triomfantelijk meldt. Ik zie ze niet.

    Ik ben een van de lezers die zich gexc3xabrgerd heeft. Omdat vorig jaar al een soortgelijke moddersmijterij begonnen was, had ik me voorgenomen om de Maand van de Onbekende Kinderboekenschrijvers dit jaar niet te volgen, maar goed, via andere kanalen werd ik geattendeerd op uitspraken, en dus ging ik toch even kijken. En wat heb ik me gexc3xabrgerd. Aan de ‘onhoffelijkheid’, zoals jij het eufemistisch uitdrukt, maar veel meer nog aan het totale gebrek aan respect voor het kinderboek, het metier van de schrijver, het metier van de recensent. Wat jij amusant vindt, Ted, vind ik door en door triest. Iemand doet de moeite om zich door een boek heen te worstelen en daar dan toch een grondige recensie over te schrijven, en wordt onthaald op een spervuur van argumenten die met kwaliteit niets meer te maken hebben (en erger nog, argumenten die op de man en niet op de bal spelen). Ik vind het aan het onwaarschijnlijke grenzen dat degelijke recensenten zich hiertoe nog lenen.

    We willen zo graag dat de kinderliteratuur au serieux wordt genomen, dat kinderboeken au serieux worden genomen, maar wat hier gebeurt is net het tegenovergestelde. Kinderliteratuur is niet iets waar je een expertise in kunt opbouwen, kinderboeken, daar kan iedereen toch over oordelen, zeker? Kinderboeken – of moet ik zeggen: kinderboekjes? – dat is toch gewoon een zaak van de kinderen aanspreken? Met vakmanschap – dat beoordeeld kan worden door iemand die verstand heeft van boeken en kinderboeken, die ziet hoe verhalen in elkaar zitten en functioneren, die verhalen in een traditie kan plaatsen en afwegen tegen andere verhalen enz. enz. – heeft dat toch allemaal niks te maken zeker? Waarom zou je de lat hoog leggen voor kinderboeken?

    En tuurlijk is het een harde dobber als je als beginnend schrijver negatieve recensies krijgt. Dat besef ik maar al te goed. Maar wat je daar vervolgens mee doet, is je eigen keuze. Vrienden en familie inschakelen om de argumenten te weerleggen, getuigt volgens mij van weinig professionaliteit, waarmee we weer terug zijn bij het bovenstaande. En in het geval van de Maand van de Onbekende Kinderboekenschrijvers is het dubbel vreemd: dit zijn stuk voor stuk auteurs die bewust solliciteren naar een recensie – maar voor sommigen mag de recensent in kwestie dan alleen schrijven hoe geweldig hun boek is. Tja.

    Ik weet na een incident als dit weer waarom ik als recensent niet meedoe aan de Maand… Ik wil mijn vak op een ernstige manier uitoefenen en de kinderboeken de aandacht geven die ze verdienen, en ik zoek plekken waar ik denk dat te kunnen doen.

    Karin Kustermans

    18 januari 2011 at 14:08

  3. Tja, hoe je het ook wendt of keert: ik had nog nooit gehoord van Vera Van Renterghem en nu wel.

    Ted

    18 januari 2011 at 14:51

  4. Als het zo is dat volwassen mensen die kinderboeken schrijven, en volwassen mensen die kinderboeken recenseren, zich en plein publique te buiten gaan aan ‘onhoffelijkheden’, dan is het toch juist een goed idee van Richard om de reacties te screenen voor hij ze op zijn (!) blog plaatst?

    Wanneer kinderboekenauteurs en kinderboekenrecensenten dergelijke censuur nodig hebben, moeten ze die maar krijgen – tot ze volwassen zijn. De MvdOK hoeft toch niet meteen ten dode opgeschreven te zijn.

    Thxc3xa9rxc3xa8se

    18 januari 2011 at 22:35

  5. Ik zou het ook erg jammer vinden als Richard dit besluit doorzet. De maand van de onbekende schrijver was / is een sympathiek initiatief.

    Pjotr van Lenteren

    19 januari 2011 at 09:47

  6. Wat ook zo machtig interessant is, is het patroon: vorig jaar gebeurde precies hetzelfde. Schrijvers waren teleurgesteld over recensies en ineens werd de site overspoeld met reacties ten faveure van het besproken boek, met allemaal ouders wier kinderen zo van het boek genoten hadden, en steeds heetgebakerder boodschappen. Het zou toch fascinerend zijn of dat patroon zich volgend jaar voortzet!

    Henk

    19 januari 2011 at 10:04

  7. Met allemaal zogenaamde ouders wier kinderen zo van het boek genoten hadden, lijkt me accurater, Henk.

    Karin Kustermans

    19 januari 2011 at 13:21

  8. Wel een prachtige naam: Vera van Renthergem 🙂

    Jaap

    19 januari 2011 at 16:22

  9. en ze staat ook heel mooi op de foto. 😉

    Karin

    20 januari 2011 at 12:59

  10. Je hebt gelijk, Ted, mensen houden van moddergooien. De bovenstaande reacties beamen dit.
    Misschien was het ook iemand opgevallen dat ik tot tweemaal toe op de weblog van Richard gevraagd had om sereen te blijven? Dat daarna ook de recensent olie op het vuur gooide? Misschien was het ook iemand opgevallen dat mijn reactie op de recensie van Jurgen een respectvolle reactie was? En dat er ook andere zinvolle reacties kwamen, ondermeer een recensent op een recensent?

    Jammer dat het moddergooien niet ophoudt en vooral gevoerd worden door mensen die het boek niet eens hebben gelezen en dus geen oordeel kunnen vellen over al dan niet goede jeugdboeken of al dan niet terechte recensies.

    Vera Van Renterghem

    20 januari 2011 at 16:04

  11. In bovenstaande reacties wordt beslist niet met modder gegooid. Dat suggereren komt op mij over als boosaardig en als gestook. Het knipoogje van Karin en het lachebekje van Jaap kun je wel afdoen als modder, maar het xc3xads een mooie naam en het xc3xads een mooie foto.

    Ted

    20 januari 2011 at 17:33

  12. Ted, het is helemaal niet mijn bedoeling om boosaardig te zijn of te stoken. Ik had het inderdaad alleen over die twee laatste reacties. We zullen de feiten niet op hun kop zetten. Het is doodnormaal dat ik op die twee laatste reacties reageer, zoals het ook doodnormaal is dat mensen het voor mij hebben opgenomen in de weblog van Richard. Dat er op die blog iemand bij was die echt zijn boekje te buiten is gegaan, dat geef ik toe, maar ik ken die persoon niet eens. Er zijn altijd mensen op weblogs die als hooligans meer houden van het gevecht dan van de match. Dit heb ik trouwens ook openlijk afgekeurd op de blog van Richard. De meeste mensen die het voor me hebben opgenomen zijn lezers van de boeken. Ik wens het trouwens iedereen toe dat op de momenten dat iemand een veel te zware klap krijgt er anderen zijn die het voor hem of haar opnemen. Dat zij vanuit hun buik reageren en niet als een recensent is ook doodnormaal. Wie verwacht nu dat lezers van jeugdboeken allemaal kunnen recenseren?
    Boeken schrijven is altijd een leerproces. Gelukkig schrijft men niet meteen het perfecte boek anders zou een nieuw boek niet meer nodig zijn. Opbouwende kritiek kan ik best smaken. Maar als een recensent twee boeken in xc3xa9xc3xa9n zin meteen van de tafel veegt, dan kan men dat met de beste wil van de wereld niet een gefundeerde mening noemen. Ook de beoordeling van het derde boek lokt veel reacties uit omdat het niet wordt bekeken vanuit het gezichtspunt van een jongen van dertien die zijn hoofd boven water moet houden tijdens de Franse Revolutie. Uiteraard ziet en hoort en voelt zo’n ambachtsjongen alleen flarden van de revolutie en kan hij niet een ananlyse maken van de politieke, sociale of economsiche situatie die een historicus nadien wel kan maken. Maar goed, deze discussie kan alleen maar als men het boek gelezen heeft.
    Voor alle zekerheid : ik wil geen heisa. Ik wil alleen even vrij mogen zijn mijn (respectvolle) mening te mogen geven als ook anderen mogen.

    Vera Van Renterghem

    21 januari 2011 at 08:43

  13. Vera,

    Het valt me op hoe vaak je in je reacties benadrukt hoe sereen en respectvol jouw reacties waren en zijn. Ik stel me daarbij voor dat het een fijn gevoel moet zijn dat van jezelf te vinden. Of anderen dat ook vinden, laat je naar mijn gevoel beter aan anderen over.

    Het valt me ook op dat je in xc3xa9xc3xa9n zin de kundigheid van de recensent van tafel veegt. ‘Maar als een recensent twee boeken in xc3xa9xc3xa9n zin meteen van de tafel veegt, dan kan men dat met de beste wil van de wereld niet een gefundeerde mening noemen.’ Ik begrijp dat je daarvoor niet meer dan xc3xa9xc3xa9n zinnetje nodig had, maar ik vind het opmerkelijk.

    (Tussen haakjes: bij literaire recensies is het niet ongewoon dat, in de aanloop naar de bespreking van een boek, even verwezen wordt naar vorige boeken van de auteur, naar de kwaliteit ervan, of het succes, of de rode draad die zich in een oeuvre aftekent. Het is daarbij niet ongebruikelijk dat dat in xc3xa9xc3xa9n of enkele zinnetjes gebeurt, want de recensie gaat ten slotte over iets anders: het nieuwe boek.)

    Het valt me ook op dat je meent de recensie, in se een waardeoordeel over hoe jij het er als schrijver van af hebt gebracht, te moeten weerleggen en dat te beargumenteren. Ik vind dat opmerkelijk – en al helemaal van een auteur die expliciet om een recensie vraagt. Maar misschien ben ik wel weer terug bij het begin van deze reactie.

    Wat de lezers betreft, Vera, daar valt me ook iets op. Een weblog als JipJip, of als dit van Ted, of als het kinderboekenweblog dat ik zelf coxc3xb6rdineer, heeft een tamelijk grote kern van trouwe terugkerende lezers, die in steeds wisselende samenstelling wordt aangevuld met mensen die er via links en zoekopdrachten terechtkomen. Nu moet je je bij dat laatste niks spectaculairs voorstellen: een bericht waar een fenomeen als Geronimo Stilton of Harry Potter in wordt genoemd of waarin het boek wordt besproken dat net de Gouden Griffel heeft gekregen, wil nog wel eens een flinke stroom Google-bezoekers aantrekken, maar al bij al blijft dat meestal zxc3xa9xc3xa9r bescheiden. (Een goede teller leert je daar veel over.) Het valt mij op dat na de bespreking van jouw boek door Jxc3xbcrgen Peeters plots tal van nieuwe namen opduiken op JipJip, die we er nooit eerder zagen en die zich allemaal presenteren als lezer van jouw boeken en die met vuur komen verdedigen. Zo’n trouwe schare fans die avond na avond op je naam en boeken zitten te googlen, lijkt me ongezien voor een onbekend kinderboekenschrijver. Ik stel me daarbij voor hoe fijn dat voor jou moet zijn, zo’n trouw publiek van voor jou onbekende lezers die het voor jou opnemen. Al moet hun aantal wellicht een klein beetje naar beneden worden bijgesteld, zo leid ik af uit Richards opmerking op JipJip over ‘mensen die niet onder hun eigen naam reageren’.

    Ik vind het allemaal opmerkelijk, en ik heb het allemaal met lichtjes opgetrokken wenkbrauwen gevolgd.

    P.S. Ik ben niet de Karin van de opmerking over de foto. Die is xc3xa9cht mooi.

    Karin Kustermans

    21 januari 2011 at 14:00

  14. Dat fenomeen van reacties die plotseling opkomen nadat een schrijver een spreekwoordelijke veeg uit de pan heeft gehad was er vorig jaar ook, en daarom is er al gauw de verdenking dat schrijvers zelf troepen om zich heen hebben verzameld om ten strijde te trekken. Dat is ook allemaal wel begrijpelijk en tot op zekere hoogte komisch, vanwege de uniformiteit van die reacties: enerzijds worden ineens kinderen ten tonele gevoerd die zeer genoten hebben van het boek en anderzijds maakt iemand zich steeds kwaaier omdat hij of zij zijn gelijk niet krijgt. Het was vorig jaar precies zo en dat allxc3xa9xc3xa9n al is reden om reikhalzend naar volgend jaar uit te zien: doet het fenomeen zich opnieuw voor? Nou ja, als Richard er niet mee doorgaat zullen we er niet achterkomen of driemaal scheepsrecht is.
    Er is een gezegde dat precies past bij de toestand waarin beginnende schrijvers terechtkomen als ze, tegen de verwachting in, een slechte bespreking voor hun kiezen krijgen: als je geschoren wordt moet je stilzitten. Uiteindelijk heb je er dan de minste pijn van. Ik zeg het ook uit eigen ervaring.

    Ted

    21 januari 2011 at 14:24

  15. Karin en Ted, dank je wel voor jullie reactie. Ik heb nooit zin gehad in een heisa, want zo zit ik niet ineen. Integendeel. Karin, ik heb misschien het woord ‘respectvol’ te veel geschreven, maar dat is omdat ik het meen. Wat ik ook meen, is dat ik niemand heb opgezet om te reageren. De voorgeschiedenis was anders: Richard had me gevraagd veel reclame te maken voor zijn weblog, nog voor de recensie verscheen. Ik heb dus ook veel reclame gemaakt. Toen de recensie verscheen schrok ik me een ongeluk, maar ondertussen was iedereen al verwittigd. Op dat moment had ik niets liever gedaan dan stilzitten, zoals Ted zegt. Maar daarvoor was het te laat. De gezegde die Ted citeert is immers een bijzonder wijze!
    Toch moet ik ook melden dat er ook veel reacties kwamen van mensen die ik niet ken (vooral Nederlanders) en dat was voor mij een kleine opsteker. Sommigen vonden me via mijn website en wilden (gelukkig) niet reageren op de weblog. Zo is er toch altijd een positief kantje te vinden.
    Ik hoop eveneens dat er geen derde hetze van komt. Ik kreeg de tip om eens uit te zoeken hoe de vorige heisa is begonnen. Ik zal dat doen, stilzwijgend. Ik zal het onthouden Ted, ik zal stilzitten. Dank je wel.

    Vera Van Renterghem

    21 januari 2011 at 15:45

  16. Intussen zit ik me af te vragen hoe het mogelijk is dat mensen een compliment zo xc3¡nders lezen.

    Karin

    21 januari 2011 at 16:33

  17. Dat is de xc3¡ndere Karin, zeg ik er maar even bij. Die van “ze staat mooi op de foto”. Ik denk dat Vera zo achterdochtig is geworden door de hele toestand, dat ze het knipoogje gezien heeft als een teken van ironie. Maar zelfs als je het met spot (moddergooien, vond Vera zelf) bekijkt blijft het gewoon een hele mooie foto. Die foto – voor wie zich afvraagt over welke foto het hier gaat – staat hier: http://jipjip.web-log.nl/jipjip/2011/01/onbekende-schrijver-vera-van-renterghem.html.

    Ted

    21 januari 2011 at 16:57

  18. De fotograaf die de foto maakte is dan ook niet de minste, Ted. ’t Is er eentje van Koen Broos.

    Karin: misschien moet jij ook de eerste letter van je familienaam of zo bij je naam vermelden? Ik ben al een paar keer aangesproken op iets wat ik hier geschreven zou hebben, en dan bleek jij het te zijn. En aangezien we nogal eens van mening verschillen… 😉

    Karin Kustermans

    21 januari 2011 at 18:23


Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: