tedvanlieshout.nu archief

Ted van Lieshout: webarchief

Hersenletsel en jury's

Jury In een interview heeft de auteur Martin Amis gezegd: xe2x80x98Alleen als ik hersenletsel had dan zou ik een kinderboek schrijven.xe2x80x99 Daarmee zou hij een rel ontketend hebben. Ik word zelf niet warm of koud van zoxe2x80x99n uitspraak. Het is een gevaarloze vlam die opwaait en dan weer dooft. Ik zie er de humor ook nog wel van in. Waar ik het wel afwisselend witheet en rillerig koud van krijg zijn veenbranden. Gesmeul dat woekert en waarmee meningen over de volle breedte bexc3xafnvloed raken. Zoals het gegeven dat in menige jury die moet oordelen over kinderboeken vaak schrijvers voor volwassenen zitten, maar in juryxe2x80x99s voor dames- en herenboeken nxc3xb3xc3xb3it jeugdboekenschrijvers. Waarom niet? Zijn  schrijvers voor volwassenen wel competent om te oordelen over kinderboeken, maar kinderboekenschrijvers niet competent om te oordelen over boeken voor volwassenen?
Het is, denk ik, niet een opvatting of een gedachte of zelfs maar een mening dat schrijvers voor volwassenen competent zijn en schrijvers voor de jeugd niet, het is een vanzelfsprekendheid, een gewoonte die telkens maar weer gevoed en in stand gehouden wordt zonder dat er boze bedoelingen achter zitten. Bij de Woutertje Pieterseprijs is het gebruikelijk dat er een schrijver voor volwassenen in de jury zit en nu hebben ze in de jury voor de Grote Jongeren Literatuurprijs een voorzitter gekozen die schrijver voor volwassenen is. Natuurlijk is er an sich helemaal niks mis met het oordeel van respectievelijk Kees xe2x80x99t Hart en Ronald Giphart, en er is ook wel iets voor te zeggen om schrijvers in zoxe2x80x99n jury te zetten die onafhankelijk zijn en zelf niet in aanmerking komen voor de prijs, maar het krijgt wel een ranzig kantje als het omgekeerde nooit gebeurt. Kinder- en jeugdboekenschrijers zijn zeer goed in staat om literair werk te beoordelen in juryxe2x80x99s voor prijzen die naar een dames- en herenboek moeten gaan. Toch worden ze daarvoor bij mijn weten nooit gevraagd en ik geloof niet dat het een kwestie is van onwil, maar van ingesleten statusopvatting. Kinderboekenschrijvers worden veelal lager geladderd dan dames- en herenschrijvers; in jury's moet omhxc3xb3xc3xb3g gereikt worden en zodoende zitten dames- en herenboekenschrijvers wel in kinderboekenjury's maar kinderboekenschrijvers niet in dames- en herenboekenjury's. Daar kan alleen wat tegen gedaan worden als erkend wordt dat het schrijven van kinder- en jeugdboeken een specialiteit is waar schrijvers voor volwassenen niet per definitie geschikt voor zijn. Daar moet je enig hersenletsel voor hebben, en schrijvers voor volwassenen hebben dat niet. Mochten ze willen.

Advertenties

Written by Ted

17 februari 2011 bij 07:40

Geplaatst in Geen categorie

17 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. Kan het niet een vorm van ontoereikende hersenactiviteit zijn dat ‘men’ niet doorheeft dat schrijven en lezen verschillende dingen zijn?

    Kinderen lezen kinderboeken: die kun je niet als jury voor volwassenenboeken aanstellen. Volwassenen lezen volwassenenboeken en misschien kinderboeken. Die kunnen dus wel jury zijn.

    Met schrijven heeft (voor)lezen weinig van doen, behalve dat je het moet kunnen.

    Thxc3xa9rxc3xa8se

    17 februari 2011 at 09:46

  2. @Ted: 🙂

    Claudia

    17 februari 2011 at 13:06

  3. Ben het helemaal met je eens. Die lagere status slaat nergens op. Je zou nog beter kunstenaars of mensen die artistiek of cultureel met kinderen werken kinderboeken kunnen laten jureren dan politici of volwassenenschrijvers. Je hebt mensen nodig die met hun hart & gevoel denken.

    Voor mij hebben kinderboeken (& auteurs) juist de hoogste status. Goede kinderboeken zijn vaak krachtig, origineel, in het hart. Mooi stuk v Koerbagh ( http://koerbagh.wordpress.com/2011/02/14/kinderboeken/ ) schrijver van Geen Stijl, dus vast ook hip. Als de status van die boeken stijgt zal ook de status v auteurs stijgen.

    mariska

    17 februari 2011 at 13:44

  4. gerb.

    17 februari 2011 at 15:59

  5. Het blijft me ontmoedigen hoe weinig mensen voor zichzelf denken en bij opvattingen zich even afvragen: is dit wel zo? moet dit wel zo? waarom is dit de heersende opvatting? Men lult elkaar maar na, zonder een moment van bezinning en redeneren. Het is eng: dat mensen zo gemakkelijk te manipuleren zijn in het aanhangen van opvattingen. Eng in het groot en in het klein.

    Selma Noort

    18 februari 2011 at 09:19

  6. Je ziet het ook wel bij recensies. Als een auteur een aantal kinderboeken heeft geschreven en vervolgens een dames- en herenboek publiceert, wordt dat (bijna) altijd beoordeeld als de-kinderboekenschrijver-die-ook-probeert-voor-volwassenen-te-schrijven en de mate waarin dat gelukt is. Andersom heb ik nog niet gezien.

    Femke Dekker

    18 februari 2011 at 10:28

  7. Eindelijk weet ik waarom ik kinderboeken schrijf, het komt door mijn hersenafwijking! Hoe dan ook, ik geniet ervan, van het schrijven dan, en wat een ander vindt of schrijft zal me worst wezen. Al zou het prettig zijn dat mensen zich realiseren dat een volwassen kinderboekenschrijver in ieder geval volwassen is. En dus een volwassen mening heeft.

    Hanneke

    18 februari 2011 at 11:04

  8. Een rel vanwege zo’n uitspraak? Niet volwassen.

    KarinC

    18 februari 2011 at 11:19

  9. Je ziet het ook wel bij recensies. Als een auteur een aantal kinderboeken heeft geschreven en vervolgens een dames- en herenboek publiceert, wordt dat (bijna) altijd beoordeeld als de-kinderboekenschrijver-die-ook-probeert-voor-volwassenen-te-schrijven en de mate waarin dat gelukt is. Andersom heb ik nog niet gezien.

    schrijft Femke Dekker.

    Sterker nog… een boek voor volwassenen geschreven door een kinderboekenschrijver/ster wordt gezien als debuut! Alsof een kinderboek geen boek is.

    Dettie

    Dettie

    18 februari 2011 at 11:31

  10. Niet waar. Als iemand die volwassenenboeken schrijft een kinderboek schrijft, dan wordt die – door mij althans – precies even kritisch benaderd als iedere andere schrijver. Terecht ook, want dames- en herenauteurs (fijne term, Ted) bakken er als ze voor kinderen schrijven vaak helemaal niets van. Status? Oninteressant. Het liefst zou een recensent in een zwarte doos zitten en helemaal niets van de schrijver weten, maar dat kan nu eenmaal niet. Ik krijg altijd bibbers en schimmels op ongewenste plekken van dit soort discussies. Een en ander zit grotendeels tussen de oren van degenen die zich er druk over maken en geloof me: buiten het kinderboekenreservaat maakt helemaal niemand zich hier druk over. Dat Giphart gevraagd is voor de Grote Jongerenliteratuur Prijs is logisch: hij schreef immers jongerenboeken, ooit. Zijn boeken zijn alleen niet als zodanig uitgegeven. Maar daar gxc3¡xc3¡t deze prijs juist over. Ik vind het erger als er politici en directeuren in zo’n jury zitten. Maar de spoeling is dun. Je kunt niet elke keer Joke Linders vragen. Kortom, laten we over dames- en herenschrijvers nou niet zeuren, als die over een kinderboek komen oordelen. En laten we ruimhartig zijn dat het andersom (nog) niet gebeurt. Dat het groot en goed nieuws zou zijn als het wxc3xa9l een keer gebeurde, dxc3¡xc3¡r ben ik het mee eens.

    Pjotr van Lenteren

    18 februari 2011 at 17:18

  11. Dames- en herenschrijvers/auteurs is een term van Imme Dros.

    Ted

    18 februari 2011 at 17:26

  12. Ik lees Maarten xe2x80x99t Harts Dienstreizen van een thuisblijver. Hij is met andere schrijvers in Zweden en staat als altijd vroeg op en is dus de eerste. Citaat: xe2x80x9cPas om een uur of half negen verschenen de eerste kinderboekenschrijvers, en weer een uur later doken de eerste echte auteurs op.xe2x80x9d
    Harm

    harm de jonge

    19 februari 2011 at 12:13

  13. … en Anna Enquist verstopt zich steeds, met haar zware shag…

    gerb.

    19 februari 2011 at 12:57

  14. Langzamerhand komt een mooi beeld van kinderboekenschrijvers tot stand: ze zijn hautain (G.Bakker), hebben de walgelijke gewoonte elkaar bij de voornaam te noemen (G.Komrij), ze zijn niet echt(M.’t Hart) en ze staan voor dag en dauw op (M.’t Hart), waaruit je zou kunnen afleiden dat ze wegens geen seks en geen drank vroeg naar bed gaan.

    Ted

    19 februari 2011 at 13:14

  15. Voor dag en dauw? Welnee: ‘pas om een uur of half negen’!
    “Kinderboekenschrijvers zijn als Groningers” wil ik hierbij ook nog aanbieden. Waarin ‘Groningers’ te vervangen is door ‘Limburgers’, ‘Zeeuwen’ enzovoort, etcetera…

    gerb.

    19 februari 2011 at 13:44

  16. Maar de spoeling is dun, schreef Pjotr.
    Hoe kom je daar nu bij? De spoeling is helemaal niet dun.

    Je kunt niet elke keer Joke Linders vragen.
    Niet om Joke Linders, zij staat buiten alle kijf, maar er zijn kinderboekenschrijvers zat die zeer zinnige dingen kunnen zeggen / schrijven over boeken, of het nu boeken zijn voor volwassenen, kinderen, jongeren, bejaarden of dropeters <- ik bedoel: doelgroep maakt niet altijd uit (en 'leden' van een doelgroep zijn trouwens ook niet allemaal onder xc3xa9xc3xa9n hoedje te vangen).

    Thxc3xa9rxc3xa8se

    19 februari 2011 at 14:41

  17. Toen struikelde hij over een losliggende plank in de vloer en met grote kracht donderde de boekenkast over hem heen. Gevolg hersenletsel, aklelig natuurlijk, maar hij had geluk. Via de boekjes, die mijn dochtertje van vier ook leest, kon hij toch weer iets terughalen. Het hele alfabet opzeggen na zeven maanden was een wonder, maar bleek niet onmogelijk, hoewel de artsen er geen cent voor gaven. Altijd had hij plezier gehad aan lezen, maar timmeren was niet zijn stiel, toch leek het prachtig wat daar stond in zijn fijne woonkamer. Het grote deel van zijn bibliotheek is door de familie van de hand gedaan, hij woont nu immers te klein. Het kastje met boeken van van Lieshout, net even te moeilijk, mocht hij houden.

    Marco

    20 februari 2011 at 11:21


Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: