tedvanlieshout.nu archief

Ted van Lieshout: webarchief

Lakens

Poppenhuis Gisteren ging ik naar het Rijksmuseum om een tekenles te geven aan een meisje dat een tekenwedstrijd gewonnen had. Ze had haar jongere broertje, haar ouders en twee vriendinnetjes meegenomen. Na afloop kreeg het kleine gezelschap uit Groningen een privxc3xa9rondleiding door het museum, want dat hoorde ook bij de prijs, en ik ging mee, want ik was wel benieuwd hoe zoxe2x80x99n rondleiding er dan uitziet. Voor wie nu denkt dat er verder niemand in het museum was: het was ontzettend druk en de rondleiding ging gewoon tussen alle andere bezoekers door, die zo nu en dan duidelijk last hadden van ons. Ik ben wel eens zoxe2x80x99n buitenstaander geweest die zich ergerde aan het feit dat een gezelschap om een schilderij heen blxc3xa9xc3xa9f staan, waardoor je niet in de buurt van dat schilderij konkomen, en nu was ik zelf een bron van ergernis voor andere bezoekers. xe2x80″ Het wordt trouwens hoog tijd dat het museum in zijn geheel weer opengaat, want de Philipsvleugel die nu open is, is klein en er is maar zoxe2x80x99n beperkt deel van de collectie te zien, dat bezoekers elkaar voor de voeten lopen. Maar het duurt nog twee jaar voor het museum weer open gaat. Wel is de buitenkant van het gebouw al zo goed als helemaal opgeknapt. Maar binnenxe2x80xa6? Helaas kregen we dat niet te zien; had me xc3xb3xc3xb3k wel leuk geleken.
De rondleiding was duidelijk gericht op kinderen en het meeste wat de aardige rondleider Johannes vertelde wist ik al wel. Wist ook de tienjarige prijswinnares al, want die was al eens eerder in het museum geweest en ze had het boek over het Rijks goed gelezen dat ze als prijsonderdeel thuis ontvangen had. Maar toen Johannes bij het poppenhuis vertelde dat rijke mensen in Amsterdam maar twee keer per jaar de was deden, was dat voor mij toch wel nieuw. Nu ging het specifiek over beddengoed, dus kleren werden vast wel vaker gewassen, al stonk alles en iedereen in die tijd en werd overal odeklonje overheen gegoten, maar lakens en dergelijke werden twee keer per jaar opgehaald en buiten de stad gewassen, omdat het grachtenwater daarvoor te vies was. Vandaar dat rijkelui een flinke linnenkast hadden, want ze moesten dus lakens hebben voor maar liefst zes maanden. De gewassen lakens kwamen dan nat terug! Ze werden boven in huis te drogen gehangen, zo liet het poppenhuis (dat op de foto is afgebeeld; de droogkamer is slecht te zien, maar bevindt zich op de bovenste verdieping in het midden) zien. Nou, dat heb ik nooit geweten. Handig zoxe2x80x99n rondleiding.

Advertenties

Written by Ted

22 februari 2011 bij 07:17

Geplaatst in Geen categorie

4 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. Een rondleiding met een gids is niet per se noodzakelijk. Er is ook een audiotour van een alleraardigste kinderboekenschrijver. Daarin komen de poppenhuizen ook uitgebreid aan bod. Voor een grote afbeelding van het poppenhuis: http://www.rijksmuseum.nl/images/aria/bk/z/bk-nm-1010.z

    Ook leuk: het Google Art Project, waar de beroemdste kunstwerken met de grootst mogelijke precisie zijn gefotografeerd en haarscherp van dichtbij te zien zijn.

    Jan Paul

    22 februari 2011 at 08:57

  2. Ik krijg zin om ook weer naar het Rijksmuseum te gaan. Leuk stuk. En… gelukkig ben je nooit te oud om te leren. Stel je voor, dat je nooit iets nieuws hoort. Vreselijk.

    Marlies Verhelst

    22 februari 2011 at 18:27

  3. Die poppenhuizen, wat blijft dat leuk. Als kind smulde ik daarvan, toen we met school naar het Frans Halsmuseum gingen. Daar is ‘iets’ geboren dat nooit meer is weggegaan.
    Helaas wordt voortaan op dit soort schoolbezoeken bezuinigd …… Nederland schijnt arm te zijn.

    Inge

    23 februari 2011 at 00:26

  4. De ruimte voor toeschouwers in het Rijks is nu zo gering dat als daar een hele schoolklas rondloopt de andere bezoekers gehinderd worden.

    Ted

    23 februari 2011 at 08:31


Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: