tedvanlieshout.nu archief

Ted van Lieshout: webarchief

Dichtersmiddag in Nijmegen

Menno-reine Gisteren was ik in Nijmegen waar ik samen met twee andere dichters optrad. Dat wil zeggen: we werden om de beurt bevraagd en lazen zo nu en dan wat voor. Een matig concept, want niemand kwam in die twee uur uit de verf, maar gezellig en onderhoudend was het wel, en dat is ook belangrijk.
De andere dichters waren Menno van der Beek en Reine De Pelseneer. Ik kende hun namen niet, dus ter voorbereiding had ik me in hun werk verdiept. Twee interessante dichters met opvallend werk, waarbij de thematiek van Van der Beek me aansprak en bij De Pelseneer was ik onder de indruk van de klaarheid van de taal. Ik daagde haar uit om een gedicht voor kinderen voor te lezen, want ze heeft een bundel voor de jeugd gepubliceerd (bij De Eenhoorn). Dat wilde ze eigenlijk niet, maar ze deed het toch. Het waren zeker geen slechte gedichten, maar het was wel verbazingwekkend dat ze volwassenen bejegent met een eigen stem en kinderen enigszins afscheept met clichxc3xa9's. Het is echter slechts een kwestie van tijd – en ze moet er natuurlijk wel door mee willen gaan – voor ze ook kinderen poxc3xabzie te bieden heeft die ze met evenveel inzet heeft gemaakt als haar werk voor volwassenen.
Van der Beek was op een andere manier fascinerend. Hij had van te voren al gezegd dat hij liever niet hardop leest, en dat werd ook meteen duidelijk toen hij eraan begon: hij zat onderuitgezakt en las uit eigen werk voor alsof hij een boodschappenlijstje oplas. Dat kwam zo relativerend over, dat het gewichtige dat ik hier en daar in zijn werk meende te bespeuren totaal wegviel. Zijn werk, dat leed onder de voordracht, kreeg door die voordracht juist een lichtheid en terloopsheid, waardoor het werk aan zeggingskracht won. – Raar dat het zo kan gaan.
Ik heb zelf wat voorgelezen uit Driedelig paard, maar de bundel is nog te nieuw om dat onder de knie te hebben, dus daar moet ik nog een keer op gaan zitten oefenen. Er was wel meteen animo onder het publiek, maar het boek komt pas over… O, nee, 3 maart is donderdag al! Nou, dan ligt-ie vanaf volgende week al in de winkel. Dat is toch gauwer dan ik dacht.

Advertenties

Written by Ted

28 februari 2011 bij 10:22

Geplaatst in Geen categorie

6 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. En bij mij op tafel, hoop ik. Kijk erg naar Driedelig paard uit!

    kate

    28 februari 2011 at 12:32

  2. Ik heb zelf ook moeite met voorlezen van gedichten omdat de luisteraar de lay-out van het gedicht niet kan zien: de regelafbreking, de witregels, wel of geen hoofdletters / leestekens, etc. Als ik ooit weer eens gevraagd word, ga ik zorgen voor projectie van de gedichten, tegelijk met het voorlezen.
    Maar dan nog: een gedicht lees ik graag een paar keer achter elkaar, en als iemand aan mij een gedicht voorleest kan dat niet … Als lezer bepaal ik liefst mijn eigen tempo.

    Los van het feit dat ik vind dat de meeste dichters geen goede voorlezers zijn 🙂

    Tim

    28 februari 2011 at 16:15

  3. En wat ik van Driedelig Paard op bol.com al kan lezen doet mij vermoeden dat je het Perfecte boek hebt geschreven/gemaakt. Qua toon en sfeer en stijl en alles: precies het boek waarvan ik droom het ooit te kunnen schrijven – maar dat kan nu dus niet meer. Shit.

    Tim

    28 februari 2011 at 16:22

  4. Wat staat er dan op bol.com? dacht ik! Nou, niks! Op mijn eigen naam en de titel kan ik in ieder geval niks vinden. Hoe heb jij op bol.com iets over dit boek gevonden, Tim?

    Ted

    28 februari 2011 at 16:34

  5. 🙂 je kunt zoeken op ‘Driedelig paard’ en dan kies je links onderaan voor ‘toon niet leverbare titels’. Dan zie je jouw boek en kun je klikken op ‘inkijkexemplaar’. Methode voor ongeduldige mensen zoals ik.

    Tim

    28 februari 2011 at 16:57

  6. Enne … ik heb je nooit bedankt voor de mooie illustratie bij ‘Doornroos’ in het vorige spektakel … Bij deze! Zeer vereerd.

    Tim

    28 februari 2011 at 16:59


Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: