tedvanlieshout.nu archief

Ted van Lieshout: webarchief

Naturalis

Naturalis Nadat we in Wenen hadden rondgelopen in het natuurhistorisch museum, wilde ik ook in andere landen naar musea waarin de schatten van de aarde worden tentoongesteld. Maar in Naturalis was ik nog nooit geweest. Je moet ervoor naar Leiden en dat kwam er niet van. Tot nu. We gingen erheen en ik was matig enthousiast. Als je er rondloopt heb je voortdurend het gevoel dat je in een zwembad bent. Zo klinkt het er namelijk. Overal waar je komt rennen gillende kindjes voor je voeten en zodra je op een knop drukt komt er een kind dat vindt dat die knop van hem of haar is. Het is ontzettend goed en bewonderenswaardig van Naturalis dat ze een tentoonstelling hebben gemaakt die veel kinderen trekt, maar volwassenen willen ook wel eens rustig en ongestoord kijken. Nou, dat kan niet. Kinderen hebben altijd voorrang, en dat doet Naturalis nogal denken aan Nemo in Amsterdam, waar je je als volwassene nogal misplaatst kunt voelen. En begrijp me niet verkeerd: het is fantastisch als het een museum lukt om kinderen te trekken, maar dat hoeft niet ten koste van alles te gaan. Je zou gerust kunnen besluiten om xc3xa9xc3xa9n dag per week te reserveren voor volwassenen.

Dat was heel anders in het natuurhistorisch museum in Wenen. Om te beginnen is dat een monumentaal gebouw met fraaie vloeren, schitterende plafonds en overal prachtige oude kasten waarin de verzameling keurig gerubriceerd ligt opgeslagen. Geen kind wil ernaar kijken xe2x80″ en kinderen kom je er ook nauwelijks tegen xe2x80″ maar voor de iets oudere heer is het een eldorado. Je ziet er in een serene sfeer alle mogelijke dieren, mineralen, gesteenten, enzovoort, naast en bij elkaar, zodat je kunt kijken en vergelijken; wat je te zien krijgt is een overweldigende collectie van aardse rijkdommen die je de adem benemen.

In Naturalis hebben ze een selectie gemaakt en een beperkt aantal opgezette dieren gegroepeerd alsof ze op een toneel staan, en hoewel dat er flitsend uitziet, ontgaat je de bedoeling. Je staat naar een kunstig tablau te kijken, maar niet naar rijkdommen die je kunt bestuderen. Van Naturalis is heel sympathiek dat je die dieren bijna en soms daadwerkelijk kunt aanraken (zie foto), en in Wenen kan dat niet omdat alles in kasten staat, maar adembenemend is het in Naturalis niet en in Wenen wel. Daar zie je dat mensen met liefde hebben verzameld; bij Naturalis zie je dat mensen met liefde hebben weggelaten. Zelfstandig kijken is er daardoor niet meer bij.

Enfin, wij vonden alles in Naturalis hip en druk en fraai en informatief en we hebben er fijn doorheengekuierd, maar toen wij op weg naar buiten waren, liepen we langs een zaal waar niemand was en waar zo ongeveer de hele Nederlandse fauna opgezet in oude kasten stond: de musjes bij de musjes en de vinken bij de vinken. Gewoon met bordjes erbij waarop stond wat het was. En dxc3¡xc3¡r hebben we de meeste tijd doorgebracht. Dxc3¡xc3¡r kwamen we voor. Niet voor de spelletjes en de knoppen en de lichtjes rondom een selectie van wat Nederland in de loop der eeuwen verzameld heeft, maar de collectie zxc3xa9lf. 

Boven in het museum had ik een bord gezien waarop stond dat twee verzamelingen in Naturalis waren samengegaan. De 300.000 slakken uit het ene museum en de 300.000 slakken uit het andere museum waren nu verenigd, en daardoor waren er in Naturalis maar liefst 600.000 slakken! En hoeveel kreeg je daarvan te zien? Tja, een paar. En nu dus nog maar op xc3xa9xc3xa9n plaats. De rest ligt ergens diep wegverstopt en niemand kan erbij.

 

Advertenties

Written by Ted

11 maart 2011 bij 07:49

Geplaatst in Geen categorie

Eén reactie

Subscribe to comments with RSS.

  1. Woensdag was ik in Leiden om de muurgedichten te lezen. Het eerste vers wat ik tegen kwam en helemaal niet hoort bij die muurgedichten stond bij de Morspoort om Marinus van der Lubbe te herdenken.Er staat oa.
    Ik geloof een gedicht. Ik geloof
    over schoonheid wat ooit was
    en ik denk dat zoiets zal zijn
    arbeid

    Over poxc3xabzie gesproken en hoe het te herkennen valt.

    Co Baas- Hazenbosch

    11 maart 2011 at 10:31


Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: