tedvanlieshout.nu archief

Ted van Lieshout: webarchief

Dichter van het volk

DP-omslag-web Gisteren de eerste recensie van Driedelig paard en wel in De Volkskrant. Als schrijver behoor je daar dan niet op te reageren, met name niet als het een ongunstige recensie is. Nou is het in dit geval een mooie recensie, dus ik heb werkelijk niets te klagen, en toch wil ik ingaan op het slot van de bespreking van Pjotr van Lenteren: xe2x80x98Een dichter van het volk zoals Annie M.G. Schmidt zal Van Lieshout niet gauw worden (hij zal wel gruwen bij het idee), maar met zijn even vrolijke als scherpe Driedelig paard is zijn dicht- xc3xa9n beeldkunst zonder knieval aan de kwaliteit aantrekkelijker dan ooit tevoren. Het lijkt wel alsof Ted van Lieshout niet ouder, maar steeds jonger wordt.xe2x80x99

Gruwen bij het idee een volksdichter te zijn doe ik niet. Annie M.G. Schmidt is altijd mijn grote voorbeeld geweest, ook al zie je dat meestal niet af aan mijn werk. De manier waarop zij relativering aanbracht in het hare maakt dat zij mijn favoriete schrijver is, hoewel ik lang niet alles van haar goed vind.
Aan het begin van mijn loopbaan heb ik Koninginnen in het gras geschreven. Ik heb het daar al eens over gehad, namelijk hier. Het boek was helemaal klaar om te worden gedrukt, maar op het laatste moment zei uitgever Liesbeth ten Houten: xe2x80x98Ik ben bang dat ze je gaan vergelijken met Annie M.G. Schmidt en ik weet niet of je dan wel wint.xe2x80x99
Bang voor die vergelijking trok ik KIHG onmiddellijk terug en het enige dat het heeft opgebracht is dat ik op basis van de tekeningen die ik voor het manuscript maakte werd aangenomen als docent aan een kunstacademie (waar ik na een paar jaar alweer mee ophield omdat ik te jong was voor het docentschap). Die tekeningen liggen in een la en de gedichten voor KIHG zouden nu niet door mijn eigen kwaliteitseisenpakket heenkomen, maar het illustreert wel dat Annie M.G. een grotere rol heeft gespeeld in mijn schrijversloopbaan dan menigeen vermoedt. xe2x80″ Een dichter van het volk wil ik juist wxc3xa9l graag zijn, maar dan in de breedte en niet in de engte. Juist door gevarieerd te zijn in mijn werk hoop ik dat er voor iedereen iets te vinden is dat aanspreekt in de gedichten die ik door de jaren heen geschreven heb. Ik ben, en daar heeft Pjotr gelijk in, naarmate mijn schrijverschap vorderde wel veranderd. Het mag van mij lichter van toon en toets dan vroeger, maar ik realiseer me wel dat ik daar nu zo over denk omdat die wat zwaarmoediger basis er xc3xa9xc3xa9rst was. – Die slotzin van Pjotr dxc3xa9xc3xa9d me wel wat.

 

Advertenties

Written by Ted

3 april 2011 bij 08:56

Geplaatst in Geen categorie

9 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. Gefeliciteerd! Pjotr is selectief met recensies en erg zuinig met vijf sterren….

    Kees

    3 april 2011 at 12:23

  2. Het was een fijne recensie en bovenstaand commentaar maakt het helamaal af!

    Inge

    3 april 2011 at 13:33

  3. En de recensie maakt nieuwsgierig. Ik heb een zwak voor die dubbelgezegende kunstenaars als Ted en Joke van Leeuwen. Ik ga morgen naar de plaatselijke (kantoor)boekhandel fietsen.

    leo hermens

    3 april 2011 at 16:47

  4. Op een wat merkwaardige plek weggestopt op “De Contrabas” staat een recensie van Hanz Mirck van “Driedelig paard”. Je krijgt eerst een stuk op de voorpagina dat over iets anders gaat en dan moet je doorklikken naar een andere pagina en dan moet je door een stuk heen van recensent Chrxc3xa9tien Breukers en als je dan voldoende naar beneden gescrolled bent, zie je daar de bespreking van Hanz Mirck. Waarom ze dat zo gedaan hebben begrijp ik niet, maar het zal wel nut hebben, en de recensie is er niet minder mooi om. Hier staat het:

    http://www.decontrabas.com/de_contrabas/2011/04/guido-lauwaert-ted-vah-lieshout.html#more

    Het slot van de bespreking: ‘Het is grappig, brutaal, mooi, origineel en vormbewust. Het doet me denken aan Shakespeare, die ook alles tegelijk is en voor iedereen iets te bieden heeft. En dat is een groot compliment.’

    Nounou! 🙂

    Ted

    3 april 2011 at 23:18

  5. Nou ja, die tekeningen die Shakespeare bij zijn koningsdrama’s maakte zijn ook prachtig. Daar zijn de paarden wel uit 1 stuk.

    leo hermens

    4 april 2011 at 11:12

  6. Ik heb Driedelig paard ook gekocht en ik vind het een prachtig boek! Nog niet alles gelezen, maar nu al blij van het bladeren. De brief aan oma is erg ontroerend… De beeldsonnetten zijn fijn om naar te kijken. Mijn favorieten: het nougatsonnet, het bloemetjessonnet en het cashewnotensonnet. De laatste vind ik vooral erg grappig!

    Helemaal terecht, die vijf sterren. Het is een vijfsterrenboek. Of liever: een vijfcashewnotenboek. 🙂

    Claudia

    7 april 2011 at 17:00

  7. Dank je wel, Claudia!

    Ted

    8 april 2011 at 06:32

  8. mooi doorgeborduurd op de term ‘volksschrijver’, mooi, zo echt te zijn.

    marijke

    29 april 2011 at 11:53

  9. Dank voor je drie reacties, Marijke!

    Ted

    30 april 2011 at 22:51


Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: