tedvanlieshout.nu archief

Ted van Lieshout: webarchief

De renovatie (2)

Renovatie01 Het huis waarin ik woon is van rond 1700. Er zijn tekenen dat het ouder is, maar ook aanwijzingen dat het later is gebouwd. Er staat verderop in de straat een vrijwel identiek huis en dat is uit 1720. Maar in de muur waar het huis van de buren tegenaan is gebouwd zit een raam, en dat suggereert dat er ooit gxc3xa9xc3xa9n huis naast het onze heeft gestaan. Het buurhuis is uit de zeventiende eeuw.
Vast staat in ieder geval dat het een oud huis is waarin wij wonen, en aan veel kun je dat ook zien, zoals de balken waar de verschillende verdiepingen op rusten. Helemaal onderin het huis zijn die er het slechtst aan toe. Daar moet een flink aantal balken vervangen worden en dat gebeurt door de vermolmde delen eruit te zagen en te vervangen door nieuwe balken. Het gaat om hout dat de eeuwen heeft doorstaan, en ik kon het niet goed aanzien toen ze de in stukken gezaagde balken naar buiten droegen en op een kar zetten. De stompen zagen er vanuit mijn raam uit als een gekapt bos waarvan de stammen zeer dicht tegen elkaar aan staan. Hier en daar kon je zien hoe vermolmd het hout was, maar op de meeste plekken zag het hout er, doormiddengezaagd, opvallend fris en nieuw uit; alleen aan de randjes was het hout donkerbruin en verweerd geworden. 
Waar gaat dat heen? vroeg ik me af. Daar – op de foto (klik voor een vergroting) – liggen honderden kilo's hout waarvan een deel niet meer bruikbaar is, maar ik kan me niet voorstellen dat het helemaal niks waard is. Bij de restauratie van meubelen heb je toch oud hout nodig? Van zulke flinke blokken kun je toch op zijn minst fineer maken? Tafelbladen? Is dit echt het einde?
Dat hout is niks waard en er gebeurt ook niks mee, zei de uitvoerder. Dat maakte het gevoel van weemoed in mij nog groter: al dat hout, honderden jaren heeft het dienst gedaan en omdat het vroeger allemaal hardhout was is het niet kapot te krijgen. Het gaat weg en niemand weet waarheen. Ervoor in de plaats komt nieuw hout, maar dat werd niet de tijd gegund om op zijn gemak te groeien toen het nog een boom was, dus het is veel zachter en kwetsbaarder. Dat gaat geen eeuwen mee.
Ach, waar zijn we aan begonnen, dacht ik, terwijl het karretje met ons trouwe hout wegreed naar nergens toe.

Advertenties

Written by Ted

12 april 2011 bij 22:01

Geplaatst in Geen categorie

6 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. Vandaag wordt Gerard van Straaten gecremeerd. Een rare associatie misschien na dat karretje vol hout dat heus wel ergens heen gaat.Zo is dat nu eenmaal met karretjes. Maar toch, als het nu eens niet over hout ging maar over hem in die laatste zinnen?

    Co Baas- Hazenbosch

    13 april 2011 at 07:44

  2. Dat hout is niks waard en er gebeurt ook niks mee, zei de uitvoerder.

    Niet om je ongerust te maken – of je juist gerust te stellen – maar ik ken een aantal bouwvakkers bij wie dat gezegde in de mond bestorven ligt. Alles wat ze meenemen (zogenaamd niks waard), kunnen ze ergens vooor gebruiken en te gelde maken.

    Thxc3xa9rxc3xa8se

    13 april 2011 at 10:39

  3. Hoe is het mogelijk. Wij zijn ook aan het verbouwen. Al het oude hout wordt wel degelijk opgekocht en hergebruikt.
    Het karretje is al weggereden met alle ‘Pinokkio’s?’ Er achter aan! 🙂

    karin

    13 april 2011 at 11:26

  4. Wat denk je dat je kunt vragen voor een tafeltje (of kastje, spiegel-/schilderijlijst, kandelaar – verzin het maar) van antiek hout uit een authentiek Amsterdams grachtenpand uit de Zilveren Eeuw? Karin heeft gelijk: direct terughalen, die handel <- want als het uit jouw huis komt, is het jouw bezit. Opslaan en bewaren tot je er een betere bestemming voor hebt.

    Thxc3xa9rxc3xa8se

    13 april 2011 at 12:11

  5. Volgens mij zit er wel houtworm of boktor in die blokken Ted dus als je ze straks maar niet opslaat in je net gerenoveerde huis. Eten ze weer lekker verder in die nieuwe verse balken….
    Wij hebben 2 jaar geleden ook zo’n renovatie gehad in het dak, (ons huis is van 1850) toen twijfelden we nog of we het oude hout zouden laten zitten en het deels met nieuwe technieken (met harsen) zouden herstellen. Was dat hier ook een optie?

    Milja

    13 april 2011 at 13:52

  6. Nee, geen levende, hoor!

    Ik weet niet of het hout met nieuwe technieken op te pimpen was, maar het is nu in ieder geval te laat.

    Ted

    14 april 2011 at 08:54


Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: