tedvanlieshout.nu archief

Ted van Lieshout: webarchief

Tafelgezelschap

Lubbers Gisteren ging ik naar het Amstel Hotel omdat de Libris Literatuurprijs er uitgereikt werd en ik mocht mee- eten. Volgens mij was ik nooit eerder in het Amstel, dus ik keek mijn ogen uit, want ik ben best wel gevoelig voor pracht en praal, en dan met name als de mensen die er rondlopen je prachtig en pralig behandelen. En dat deden ze.
In een van de sjieke zalen stonden grote, ronde tafels waar naamkaartjes op lagen. Ik had mijn plaats gauw gevonden, rechts naast een schrijver die uiteindelijk de prijs niet won en links naastxe2x80xa6 Ruud Lubbers. Het idee dat ik zou dineren met de voormalige minister-president maakte me wel een klein beetje gespannen, want ik heb nog nooit geconverseerd met een voormalige minister-president en al helemaal niet dinerlang. Hij bleek heel benaderbaar en toegankelijk. We hebben bijna voortdurend zitten praten, over zijn huidige werkzaamheden, zijn gezin en zelfs de wereldpolitiek ten tijde van zijn leiderschap, en dat was heel onderhoudend. Toen de schrijver naast me naar hem over leunde en een vraag stelde die ik eerder al gesteld had, viel het me op dat hij een totaal ander antwoord gaf. Misschien omdat ik anders twee keer hetzelfde antwoord hoorde, maar vooral omdat hij, zo kreeg ik de indruk, het antwoord aanpaste aan de persoon die de vraag stelde. De informatie die hij inmiddels van mij had over de schrijver, vervlocht hij als het ware in de manier waarop hij antwoord gaf, en volgens mij herken je daaraan de politicus. Want tegelijkertijd verloor hij geen moment uit het oog wat hij wilde vertellen, zonder gesloten over te komen. Razend knap vond ik dat en ik zou willen dat ik dat kon.
Ik voelde eigenlijk helemaal geen terughoudendheid om vragen die ik had nxc3xadxc3xa9t te stellen. Toch kwam ik niet toe aan een vraag die ik al heel lang graag aan sommige CDA-politici zou willen stellen, omdat Lubbers direct na de bekendmaking van de winnaar de tafel verliet: hoe kan iemand die wetenschappelijk onderlegd, erudiet en levenservaren is in dezelfde God geloven waar ook mensen zonder enige opleiding en intellectuele vaardigheden in geloven?
Ik weet niet of ik het had durven vragen als de gelegenheid zich had voorgedaan; de tijd was er ook niet meer naar, want de winnaar was bekend en de schrijver naast me was, net als de andere genomineerden die niet gewonnen hadden, teleurgesteld. Dat betekende niet dat het Yves Petry niet gegund werd, want hij bleek een sympathieke vent. 't Was jammer dat hij in het feestgedruis verdween, waardoor ik hem niet meer kon feliciteren, maar het zal me wel vergeven zijn.

Advertenties

Written by Ted

10 mei 2011 bij 10:17

Geplaatst in Geen categorie

4 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. Mail Ruud Lubbers even, wie weet schrijft hij je een waardevol antwoord terug.
    Grappig dat je die vraag onder of net na het eten wilde stellen aan iemand die niet bij brood alleen leeft.

    Co Baas- Hazenbosch

    10 mei 2011 at 17:20

  2. Maar wat bedoel je met ‘dezelfde God’?

    Sammie

    10 mei 2011 at 19:38

  3. Toch kwam ik niet toe aan een vraag die ik al heel lang graag aan sommige CDA-politici zou willen stellen (…):hoe kan iemand die wetenschappelijk onderlegd, erudiet en levenservaren is in dezelfde God geloven waar ook mensen zonder enige opleiding en intellectuele vaardigheden in geloven?

    Antwoord:

    Misschien omdat ik anders twee keer hetzelfde antwoord hoorde, maar vooral omdat hij, zo kreeg ik de indruk, het antwoord aanpaste aan de persoon die de vraag stelde.

    Dus het antwoord op je vraag had je misschien wel gekregen, maar iemand anders had een ander antwoord gekregen. Dacht ik. Als ik je blog goed gelezen en begrepen heb.

    Thxc3xa9rxc3xa8se

    11 mei 2011 at 02:06

  4. Dat is dan toch te vaag geformuleerd van mij. Het is niet zo dat hij ja zei tegen mij en nee tegen die ander, maar het antwoord was in een ander verhaaltje vervat.

    Ted

    11 mei 2011 at 08:12


Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: