tedvanlieshout.nu archief

Ted van Lieshout: webarchief

Archive for juni 2011

Nieuwe LZL

with 11 comments

Lzl-84 Het nieuwe nummer van Literatuur zonder leeftijd is uit. Het blad in pocketformaat, dat jeugdliteratuur min of meer wetenschappelijk benadert, wordt niet meer uitgegeven door NBD Biblion, maar in eigen beheer door de Stichting IBBY Sectie Nederland, wat ik erg moedig vind van de makers. Als meer mensen kennis zouden nemen van het blad lukt het misschien om weer een uitgever te vinden voor LZL. In dit voorjaarsnummer (er verschijnen er drie per jaar en dit is nummer 84) staan artikelen van onder anderen Rita Ghesquière, Willem van der Meiden, Coosje van der Pol, Harm de Jonge, Joke Linders, Britta C. Jung, Sara Van den Bossche, Jan Van Coillie en Marjan Hellings, over onderwerpen als kinderbijbels, Pippi Langkous en waarom schrijversbiografieën geen bij- maar hoofdzaak zouden moeten zijn.
Ook leuk om te weten (nou ja): het blad heeft een nieuw jasje gekregen en dat is ontworpen door mij (klik op het plaatje voor een vergroting).

Het blad kan bereikt worden via IBBY-Nederland@planet.nl en redactie-lzl@planet.nl. Losse nummers kosten 19,95 en een abonnement voor particulieren kost 32,-. Voor studenten is het goedkoper.

 

Advertenties

Written by Ted

29 juni 2011 at 13:16

Geplaatst in Geen categorie

Ik in commissie Fonds BKVB

leave a comment »

Bkvb Deze mail kreeg ik zojuist van een tekenaar die een werkbeurs heeft aangevraagd bij het Fonds Beeldende Kunst, Vormgeving en Bouwkunst.

Op jouw aanraden heb ik een werkbeurs aangevraagd voor een moeilijk projekt bij de BKVB. En ik heb hem net gekregen! Ik ben zo blij. Helaas vrees ik dat ik één van de laatsten ben nu alles weer gaat veranderen en fuseren. of wat denk jij?

Als het goed is gaat dat niet gebeuren. Er wordt wel gefuseerd en er gaan ook dingen veranderen. Eén van die dingen is dat vanaf 1 juli ik als illustratiespecialist zitting neem in de commissie die aanvragen van illustratoren beoordeelt. De bedoeling is dat ik de andere commissieleden ervan overtuig dat er positief besloten moet worden over de toekenning van subsidies aan illustratoren. 
Ik ga dat doen op uitnodiging van het Fonds BKVB zelf en ik heb er heel veel zin in. Het enige waar ik bang voor ben is dat illustratoren denken dat ze toch geen kans maken en de formulieren die nodig zijn voor een aanvraag niet invullen. Die formulieren kun je downloaden van de site van het Fonds BKVB! Illustratie hoort binnen het fonds bij "vormgeving", dus daar moet je naartoe. De tekenaar die het hierboven heeft over een "werkbeurs" bedoelt daarmee waarschijnlijk "bijdrage werkbudget". Laat je niet ontmoedigen door de formulieren en bedenk: nee heb je en ja kun je krijgen.

Written by Ted

26 juni 2011 at 06:41

Geplaatst in Geen categorie

De renovatie (7)

with 2 comments

Dakkapel Er worden geen overuren gedraaid bij onze renovatie, maar gewoon meer mannen ingezet. Zes stukadoors hebben een muur van naar schatting 17 x 26 meter gepleisterd, plus een achtergevel, terwijl een stuk of vier schilders de kozijnen onder handen hebben genomen. En toen kwam de regen en die spetterde zo hard dat er allemaal putjes in de nieuwe laklaag zitten, zodat het werk gedeeltelijk overnieuw moet. Op hetzelfde moment was een loodgieter bezig met de goot, werkten twee timmermannen aan de nieuwe dakkapel en twee glaszetters vervingen op verschillende punten enkel glas door dubbel gas. Het mooist van al is dat er nu een glazen dak zit op die dakkapel, zodat ik veel meer lichtinval heb, hetgeen mij ertoe noopte om de hoek van mijn huis die tot nu toe in donker was gehuld flink schoon te maken, nu er een bundel licht op valt.
Maar ondanks de mooie veranderingen begin ik schoon genoeg te krijgen van de renovatie. De voorman zei het terecht: 'Mensen zijn blij als ze ons zien komen, maar nog blijer als we weer gaan.' Ik kan nergens in mijn huis meer een plek vinden waar ik me onbespied en ongestoord kan wanen, laat staan dat er een plaats is waar ik geconcentreerd kan werken. Dat zit er nu echt niet in. Gisteren sloot ik me in de badkamer op om de laatste asperges van het jaar – het seizoen sluit na vandaag – schoon te maken. Daar heb ik een gordijn zodat ik de wereld even buiten kon sluiten.

Written by Ted

24 juni 2011 at 04:36

Geplaatst in Geen categorie

Laatste Uit de boekenKast

with 24 comments

Werftheater Gisteren was in het Utrechtse Werftheater de, naar ik heb begrepen, in deze vorm laatste Uit de boekenKast. Voor de veertiende keer traden schrijvers op die een link hebben met homoseksualiteit. Deze keer waren dat Gerbrand Bakker, Marjolijn Februari, Gerard van Emmerik, Karin Giphart en Maartje Wortel. De zaal was prettig gevuld met overwegend homoseksueel publiek, zo'n tachtig vrouwen en tien mannen, en eerlijk gezegd ontging me wat nou de bedoeling was. Ik vroeg me af wat er homo was aan het programma. Geen van de schrijvers las iets voor dat homogerelateerd was. Het leek eerder dat de auteurs bij elkaar waren omdát ze homo of lesbisch zijn, en dat is toch eigenlijk stigmatiserender dan iets doen met het thema. Bakker zei dat homoseksualiteit alleen een thema kan zijn als het geproblematiseerd wordt, en daar had hij natuurlijk gelijk in, maar ook als niet-probleem kwam homoseksualiteit niet aan de orde in de fragmenten die werden voorgelezen. Het onderwerp werd alleen niet genegeerd in een kort gesprek dat de schrijvers na de pauze met elkaar hadden en dat als onderwerp leek te hebben: wij-zijn-wel-homo-maar-aan-ons-kun-je-niks-merken. Dat was misschien ook wel het onzichtbare thema van de avond: homoseksuele schrijvers schrijven niks homoseksueels meer omdat ze het niet willen problematiseren, en zo emanciperen ze "homoseksualiteit" als identiteit en onderwerp eigenlijk uit beeld. Wég. Foetsie. 
De programmaleiding kondigde aan dat dit de laatste Uit de boekenKast was, en dat leek me ook wel het logische gevolg van de opzet zoals die nu is. Als schrijvers op grond van hun geaardheid bij elkaar zijn gezocht, maar ze lezen niks homoseksueels voor, dan zit je naar aapjes te kijken, in plaats van dat je je heerlijk wentelt in het onder elkaar zijn op een avond waarop dóór ons vóór ons wordt voorgelezen. Zelf mocht ik vorig jaar nog een voordracht verzorgen, en misschien had ik het toen niet goed begrepen, maar ik had uitsluitend teksten uitgezocht met iets homoseksueels of lesbisch erin. Ik dacht dat dat de bedoeling was en ik had me er ook op verheugd om als het ware voor eigen parochie te preken. Zo vaak krijg je die gelegenheid niet. Daarom vind ik het jammer dat ze de avond willen gaan veranderen, dat ze voortaan schrijvers willen vragen van wie de geaardheid er niet toe doet en van wie het werk niets te maken hoeft te hebben met homosekualiteit, alleen met kwaliteit. Maar ja, dan onderscheidt het zich niet van andere literaire avonden en is homoseksualiteit als het ware onzichtbaar en onbestaand geworden. Net als vroeger.

Written by Ted

20 juni 2011 at 05:55

Geplaatst in Geen categorie

De renovatie (6)

with 2 comments

Dakspanten Gisteren heb ik appelflappen en gevulde koeken uitgedeeld aan de mannen die hier het huis renoveren. Het regende de afgelopen dagen hevig en voor het eerst in twintig jaar lekte het nergens binnen. Echt helemaal nergens! En dat terwijl het dak half open ligt en er twee dakkappellen zijn herbouwd die nog niet eens zijn afgewerkt. Het is te mooi om te denken dat we nu nooit meer lekkages zullen hebben, maar hoop mag altijd en een mooi moment vieren óók.

De renovatie is nu, al met al, twee maanden onderweg. We zijn over de helft. We hopen dat alles klaar is voor de bouwvak begint, want anders blijven de steigers tijdens de vakantie staan.
Aan de ene kant valt alles mee, aan de andere kant valt alles tegen. Het meevallen zit hem vooral in de vorderingen die gemaakt worden; het tegenvallen in het stof door het hele huis, de mannen die erdoorheen lopen, het lawaai dat ze maken, het werk waarvoor ik mijn concentratie niet kan vinden. Schrijf maar eens een mooi gedicht over de stilte in de natuur terwijl ze om je oren staan te timmeren! En het vervelendst zijn de tegenslagen. Dan halen ze een dakpan of pleisterlaag weg en dan komt er weer een nieuw mankement te voorschijn. Zoals het dak. De bedoeling was alleen dat er een nieuwe goot zou komen, maar toen de oude verwijderd werd, bleken de spanten en de balk waarop ze rustten zo rot en vermolmd, dat er onmiddellijk iets aan moest gebeuren. Gelukkig hebben we wel rekening gehouden met onvoorziene kosten, dus voorlopig past alles wel binnen het budget, maar het slinkt zienderogen en als het geld op is, wat dan?

Op de foto zie je dat dak (klik op de foto voor een vergroting). Door lekkages bleken de spanten weggerot, dus het dak moest gestut worden en de houten balken werden vervangen. Dat hebben ze op twee manieren gedaan (zie rechts): bij de dunne spanten hebben ze de onderkant afgezaagd in een L-vorm en er nieuw hout ondergezet. Bij de grote dakspanten hebben ze eveneens een stuk weggehaald, maar daar zijn een soort gasvezelpalen in geslagen, waarna er een bekisting is gemaakt die volgestort werd met epoxy. Op die manier zijn de balken weer hersteld en verstevigd, en opgedroogd ziet dat er grijs uit.

Over honderd jaar, als het huis wederom gerenoveerd wordt, zullen nieuwe mensen waarschijnlijk hoofdschuddend staan kijken naar de primitieve manier waarop in 2011 de problemen zijn opgelost, maar wij van nu vinden het mooi en inventief.

Written by Ted

17 juni 2011 at 06:17

Geplaatst in Geen categorie

Haring

with 2 comments

Haring Vorige week was ik in Middelburg en ik liep naar het station om terug naar Amsterdam te gaan. Ik kwam langs een haringstal en ik heb nog geen hollandse nieuwe gehad en het was lunchtijd, dus ik dacht: kom! Er stonden vier mensen vóór mij te wachten. In de kraam stond een jongen haringen schoon te maken. Een jonge vrouw wendde zich tot de klant die zei dat-ie aan de beurt was en ging toen vis staan bakken. Een andere jonge vrouw kwam de volgende klant bedienen. Ze was ontzettend aardig, maar zo traag, dat ik op mijn horloge begon te kijken. Er kwamen na mij nog drie klanten en het stond zo langzamerhand vol voor de kraam. Ik dacht dat een van de andere twee wel even zou helpen, maar nee: de jongen bleef onverdroten doorgaan met het schoonmaken van haring en de vrouw bleef met haar rug naar ons toe staan omdat ze in het frituurvet moest staren. De vrouw die ons bediende keek wat ze nou eens zou doen en besloot de toonbank even af te nemen met een doekje. Iedereen stond erbij en keek ernaar. Ik had nog tien minuten om bij het station te komen en schatte in hoe lang het nog zou duren voor ik aan de beurt was. Ik wilde er wat van zeggen, maar wilde niet als een wufte stedeling overkomen. Ik besloot af te zien van twee harinkjes en maar door te lopen. Toch jammer, want hij kostte maar 1,85.
Vandaag kwam ik langs een Amsterdamse haringstal. Er stonden niet veel mensen te wachten en bovendien had ik tijd. Ik zag dat de haring 3 euro kostte. Ik wilde er wat van zeggen. Ik wilde doorlopen. Ik bleef staan en kocht er in plaats van twee ééntje. Het leven is al duur zat. 

 

Written by Ted

14 juni 2011 at 13:36

Geplaatst in Geen categorie

NS gaat reizigers pesten

with 18 comments

Trein De NS heeft bedacht dat er een manier is om reizigers het bos in te sturen en ze dan door de bomen dat bos niet meer te laten zien. Klinkt dat ingewikkeld? Het wordt nog veel ingewikkelder. Er komen allerlei kortingsvormen bij NS en die zijn allemaal bedoeld om het voor reizigers moeilijker en/of duurder te maken. Wie nu een Voordeelurenkaart heeft of hem vóór 1 augustus aanschaft, heeft nog tot op zekere hoogte geluk, want voor die reizigers verandert er niet zo veel. Die kunnen na 09.00 uur en in het weekend met 40% korting blijven reizen. Ze moeten wel oppassen, want als je 5 minuten voor 9 incheckt, betaal je 100% voor de hele reis! 

Voor de ongelukkigen die na 1 augustus een voordeelurenkaart aanschaffen (en op termijn waarschijnlijk voor alle voordeeluurkaartenhouders, maar voorlopig nog niet) zal het leed niet te overzien zijn. Dan gaan de nieuwe regels in  en dan geldt de korting namelijk ook niet tussen 16.00 en 18.30 uur. Maar hoe dat precies gaat werken heb ik nog niet uitgevonden gekregen. Ik ga er vanuit dat als je vóór 16.00 uur uitcheckt en ná 18.30 incheckt, je de korting krijgt. Maar hoe zit het als je om 16.05 uitcheckt? Ik vermoed dat je dan het volle pond betaalt. Net zoals als je om 08.55 incheckt.
Nu is het zo dat je meestal wel redelijk kunt bepalen wanneer je vertrekt (je kunt de trein van 09.05 nemen), maar door alle vertragingen en geplande werkzaamheden is het bijna nooit met zekerheid te zeggen hoe laat je zult aankomen. Stel je zit in de trein die aankomt om 15.55 uur. Je hebt bij aankomst dan nog enkele minuten om bij een uitcheckpaaltje te komen om op tijd nog uit te checken voor het normale tarief weer begint. Maar als de trein een paar minuten vertraging heeft, dan zit je jezelf op te vreten in de trein omdat je al doorhebt dat je hele korting door je neus geboord wordt omdat NS door vertraging ervoor zorgt dat je niet voor 16.00 uur aan kúnt komen! Zo verdíént NS dus aan vertraging!

Ik zou graag willen weten hoe het werkt in het volgende geval. Stel dat je met je nieuwe Voordeelurenkaart 's ochtends naar Middelburg bent geweest en je wilt terug naar Amsterdam, maar het is half twee in de middag. Zonder vertraging komt de trein pas om vijf over vier aan, dus de kans is groot dat je dan géén korting krijgt als je uitcheckt. Dat betekent dat die daluren dan dus eigenlijk al om half twee beginnen! Wil je vanuit Middelburg terug naar Amsterdam mét korting, dan kun je pas vanaf half zeven in de avond terug! Dat is toch een ondoenlijke situatie? Tuurlijk kun je dan voor de 100%-prijs reizen, maar wat heb je dan aan je Voordeelurenkaart?

Written by Ted

11 juni 2011 at 09:43

Geplaatst in Geen categorie